www.vakantiehuizenlapalma.nl

Familie van zeebonken en zoetwatermatrozen op vakantie op La Palma

Familie Tanis tijdens de afdaling van de gedoofde vulkaan Pico de Birigoyo op La Palma.
Kommer en co aan het bbq'en in de bergen op La Palma.

Wanneer je Tanis heet met je achternaam en op Goedereede woont is de kans groot dat je beroepsvisser bent. Kommer is dat dan ook, evenals zoon Piet. Beiden waren al eerder op La Palma. Dit jaar had Kommer, op Christiaan na die nog op school zit, zijn hele gezin met aanhang inclusief twee ‘Mini-Tanisjes’ naar La Palma verscheept en gevlogen. Naast o.a. whale-watching, lekker eten, wandelen, de top van de gedoofde vulkaan Pico de Birigoyo beklimmen en bbq’en in de bergen, moest er natuurlijk ook gevist worden. Kommer en Piet zijn zeebonken maar de rest van het gezin bestaat uit zoetwatermatrozen die niet vissen en al bijna zeeziek zijn als ze naar een boot kijken. Laat staan dat kleine smerige bootje van ondergetekende.

Gabrielle met grote vis aan lichte hengel op La Palma.

Er werd een heel schema gemaakt wie met wie op welke dagen zou gaan vissen. Aangezien Piet twee keer wilde, beet hij samen met zijn kersverse vrouw Gabrielle de spits af. Nu maar hopen dat vrouwlief het wat zou vinden en nog belangrijker, niet over de rand van de boot zou komen te hangen. Meer dan af en toe een beetje katterig is ze gelukkig niet geworden en vond het vissen bovendien nog leuk ook. De zeeschildpad die we direct bij de haven tegenkwamen en de dolfijnen die een stukje naast de boot meezwommen op weg naar de haaienvoerstek verder op de oceaan, maakten het af. Vrouwlief is nu van plan in Nederland ook af en toe met Piet mee te gaan vissen. Alleen te hopen dat ze in de toekomst ook wat kleinere vissen haakt.

Kommer en Martijn, de pieterman specialisten. Voeten omhoog op La Palma.

Kommer zelf zou samen met zoon Martijn een dag op consumptievis willen vissen met indien mogelijk een rog voor Martijn. Kommer zelf had dat roggen geweld al twee maal eerder meegemaakt en moest zijn rug een beetje ontzien.  De schipper ook blij. Dit was zijn kans om eindelijk eens, onder deskundige ‘vis-schoonmaak-leiding’ zo’n reusachtige pieterman te proeven. Want naast allerlei ander klein gespuis voor op de bbq werden er ook vier pietermannen gehaakt. Bovendien ving Martijn zijn gewenste grote rog. Daardoor zat hij zo vol adrenaline dat hij tijdens de tocht naar de haaienvoerstek niet zeeziek werd. Bovendien weet ik nu dat zo’n pieterman inderdaad een heel lekker visje is.

Twee vlinderroggen naast de boot voor Adrie en Cor op La Palma

Kommer had me verteld dat zoon Cor erg sterk en zoon Adrie erg handig is. Beiden wilden op haai gaan vissen indien mogelijk. Eén probleem, er liep inmiddels een aardige oceaandeining. Dat zou dus hoogstwaarschijnlijk twee doodzieke zoetwatermatrozen betekenen. Voorzichtig voorgesteld aan de mannen om niet op één paard te wedden en eerst eens een paar uurtjes op een beschut gelegen stek op grote rog te vissen. Geen punt, de mannen vonden alles goed. Was een compleet succes. Tot ver in de middag volop actie. Bij de tocht naar de haaienvoerstek  op open oceaan bleek dat het een goed besluit was geweest. De anders zo sterke Cor zat op het randje van zeeziek worden en de toch anders zo handige Adrie zat van top tot teen onder het tonijnenbloed bij het overboord zetten van de enorme tonijnenkoppen.

Piet met zijn eerste sixgill haai op La Palma

Dankzij de zelfopoffering van vrouw en broers viel Piet tijdens zijn tweede visdag wel met zijn neus in de boter. Want we hadden van beroepsvissers Martin en Julin gehoord  dat er, tot hun grote vreugde, op het moment minder sixgill haaien zaten. Ze kregen eindelijk hun gehaakte vissen weer naar boven zonder dat deze er onderweg af gerukt werden. Daarnaast waren de omstandigheden door de hoge deining en enorm harde stroming vrij ongunstig om op een diepte van 600 meter op sixgill te vissen. Toch lukte het om na een aantal uren en een paar pogingen om het aas op de juiste stek te krijgen en Piet zijn eerste sixgill te haken en te landen. Normaal gesproken vinden vissers het na een gevecht van een paar uur met een sixgill wel mooi geweest en willen maar één ding; richting haven. Piet niet, die wilde nog wel even door vissen. Op mijn vraag of hij nog een sixgill aan durfde antwoorde hij bevestigend. De stroom was inmiddels een stuk minder geworden en daardoor werd het een stuk makkelijker om het aas op de juiste plek te krijgen. Binnen no-time kon Piet dan ook weer opnieuw aan de bak met sixgill nummer twee. Daarna was ook Piet toch echt rijp voor de sloop. Lachend liet hij zijn trillende handen zien. Dan kon hij nog niet eens zelf zien hoe het zweet zich, door de zonnebrandcreme heen, uit zijn hoofd perste. Als of hij schubben had. Zou eigenlijk best wel eens zo kunnen zijn. Piet is immers een Tanis uit Goedereede.

Piet met zijn tweede sixgill haai op La Palma

video’s            diapresentatie              vissen

 

vakantiehuizen

Beleef La Palma !

Beleef La Palma ! Vakantiehuizen op La Palma