www.vakantiehuizenlapalma.nl

soortenjagen 2.0 op La Palma

Diepzeevissen La Palma Pieter Beelen

Pieter Beelen is een soortenjager. Dat wil zeggen dat het zijn passie is om zoveel mogelijk verschillende vissoorten te vangen. Hij was  een paar jaar geleden hier op La Palma om, samen met vismaat Bart Dornsseifen te trachten  hun lijst met soorten uit te breiden. Ik meen me te herinneren dat ze toen 41 soorten hebben gevangen waarvan 14 nieuwe. Verleden week was Pieter hier samen met vriendin Lia om van La Palma te genieten en een klein beetje te vissen. Fine-tunen zou het deze keer worden. Heel gericht op nog ontbrekende vissoorten jagen. Vanaf de kant op geep en trompetvis en een dag met de boot op diepzeevissoorten. Het werden twee dagen met de boot. Die tweede dag was een waar feest. Vier van de vijf bejaagde vissoorten werden daadwerkelijk ook gevangen.

Lagarto real, Aulopus filamentosus

De eerste dag bootvissen begonnen we op een stek op 350 meter diepte in de hoop een conejo of misschien zelfs een pampano te vangen. Vissend met een luxe onderlijn met lichtgevende luxe veren en beaasd  met gezouten inktvis en wat kleinere haken volgden er direct aanbeten. Die inktvis sjouwt Pieter geloof ik de gehele wereld over. Ik kan niet anders zeggen dat het een goed en vooal stevig aas is. Wel zo prettig als je erg diep vist. Even je aas controleren is namelijk een tijdrovende bezigheid. Toen er stevig aan de hengel werd gerukt en Pieter besloot dat er genoeg vis aan de onderlijn hing, was het tijd om eens te kijken wie dat geweld veroorzaakten. Helaas ging onderweg naar boven deze op de hengel bonkende vis er af. Jammer want gezien het gedrag had het wel eens een pampano kunnen zijn. Wat er nog wel aan hing was iets wat ik nog nooit gezien had, een lagarto real.

 Boca dulce Heptranchias perla

Met het rijzen van de zon verplaatsten wij ons naar steeds dieper water. Het was de dag met springtij na de super maan van november. Het stroomde als een jekko en we zochten zodoende heel wat grond af, maar de diepwatervissen waren klaarblijkelijk minder gediend van deze supermaan. Of ze hadden juist de hele nacht gebruik gemaakt van het felle licht van deze supermaan en waren overdag een stuk minder actief. Toch lukte het Pieter om een Boca Dulce te verschalken. Deze diepzee haaien met veel te grote bek dienen altijd met speciale voorzichtigheid te worden behandeld. Ze zijn lenig als een aal en happen naar alles wat zich in hun omgeving bevindt, inclusief hun eigen lijf. Maar ook deze soort was weer in the pocket.

Promethichttys prometeus Conejo

Conejo, wat toch eigenlijk een zekerheidje is, wilde echter maar niet lukken. Evenals gata, een diepzeehaai die in redelijke aantallen voorkomt en normaal gesproken niet al te lastig te verschalken is, zich niet liet zien. Op een bewezen stek voor gata kreeg Pieter wel aanbeten maar kreeg de vissen niet gehaakt dacht hij. Na het beëindigen van de drift en het controleren van het aas kwam er tamelijk onverwacht een conejo boven. Iets anders had het nodig gevonden de staart van deze conejo er af te bijten. Vandaar natuurlijk het gebrek aan actie op de hengeltop. De tweede visdag haalde Pieter alleen de kop van een conejo boven. Iets groots had de rest verwijderd of het met een guillotine gedaan was. Misschien maar goed dat dat ‘iets’ niet gehaakt werd. Want dat had wel eens te groot geweest kunnen zijn voor Pieter zijn 45 lbs lijn.

Sphyraena viridensis , Bicuda

De tweede visdag werd er vroeg begonnen. Deze dag zou er heel gericht op bepaalde vissoorten gevist worden. In de ochtendschemer op bluefish. Dat lukte helaas niet, zoals verwacht. Het was dan ook al een paar maanden geleden dat ik voor het laatst bluefish gevangen. Maar ja, niet geschoten, altijd mis. Wel kwamen we twee scholen barracuda’s tegen. Maar die had Pieter al op zijn lijst afgevinkt. Vismaat Bart zou er volgens Pieter echter een moord voor gedaan hebben. Verleden keer wilde het niet lukken en dit maal kon je er bijna net zoveel vangen als je wilde. Maar ja, soortenjagers willen dat laatste helemaal niet. Een exemplaar van een bepaalde soort vangen, betekent direct omschakelen naar visserij op weer een andere soort.

Sarda sarda Sierra

Bij het opkomen van de zon en iets meer zonlicht op het water werd de zone voor een strand waar sierras verwacht kunnen worden met pluggen afgezocht. Pieter had het vangen van een sierra wel heel hoog op zijn bucket-list staan. Na een uurtje slepen met Pieter zijn favouriete pluggen (een sardien immitatie en een rood-wit ‘internet-winkel-Ali-express-exemplaar’ verloor ik het vertrouwen dat ze er zouden zitten en vertelde dat aan Pieter.

Rrrrrrrrrrrrrraaaaaaa, krijste Pieter zijn slip. Iets had de Ali-Express plug gegrepen en trok met een rotvaart lijn van de spinmolen. Ontegenzeggelijk het gedrag van een sierra. En inderdaad een tijdje later verschenen de groen zilvere flitsen van een fel vechtende sierra onder de boot. Van alle nieuwe vissoorten die Pieter deze week aan zijn lijst heeft kunnen toevoegen, verdiende deze sierra toch wel een heel speciaal plaatsje in zijn hart. Hoop niet dat Lia erg jaloers is.

Mustelus mustelus Cazon

Vanaf de sierra plek was het maar een paar honderd meter varen naar de gladde haai stek. Op de vraag of het formaat nog uitmaakte, verklaarde Pieter lachend dat een gladde haai een gladde haai is, om het even hoe groot. Het gaat bij deze mannen immers echt om de soorten. Mooi. Net achter het talud bij het strand trekken vaak flinke scholen net geboren haaitjes rond. Een paar weken ervoor hadden twee vissers die op rog visten nog flink last gehad van dansende hengels en kale haken. Haaitjes dus. Het heeft volgens mij dan ook nog geen half uur geduurd voordat we zo’n school van dat grut gevonden hadden en Pieter ook deze soort weg kon strepen. Al was het dan een mini-exemplaar net uit de baarmoeder, hij telt.

Seriola Fasciata Blanquilla

Op naar gemixte grond op een diepte van 40 meter. Grijze trekkersvis was het volgende doel. Tot eind juni ving ik er zat. Soms drie tegelijk aan een lijn. Maar daarna is er niet één meer aan boord gekomen. Maakt niet uit. Gewoon proberen vond Pieter. Hij zat nu in een flow, waarin alles lukte en wilde een serieuze poging wagen op deze trekkersvissen. Met speciale onderlijnen met kleine sterke haakjes die bestand zouden moeten zijn tegen de ‘alles-doorbijt-gebitjes’ van de trekkersvissen werden er voornamelijk parel-lipvissen en opblaasvissen gevangen. Ineens werd er echter een feller vechtende vis gehaakt. Het vocht echter te snel snokkend voor een trekkersvis. Het bleek een jong exemplaar van de lesser amberjack te zijn. Alle drie leuke vissoorten, maar al eerder door Pieter gevangen.

Balistes carolinensis Gallo moruno

Na op allerlei manieren en met verschillende onderlijnen over de trekkersvis gronden te zijn gedrift probeerde ik Pieter over te halen om de handdoek te gooien. Ik had er echt geen vertrouwen meer in. Eigenlijk had ik vanaf het begin al twijfels of het wel nut had een poging op trekkersvis te wagen. Ik had er al maanden geen ééntje gezien. Ook een visser die met zijn bootje bij mij aan de steiger ligt en er semi-profesioneel gericht met korven op vist was er van overtuigd dat ze er niet zaten. Eindelijk liet Pieter zich overhalen om de pijp aan Maarten te geven en te verkassen naar een zandplateau om op Araña (hele grote pieterman) te vissen. Grotere haak aan een wapperlijn voorzien van een stuk makreelfilet en bingo. Raak. Had niet anders verwacht. Die pieterman vangen had ik wel vertrouwen in. Maar wat verschijnt er naast de boot…. een grijze trekkersvis ! Zeg het maar. Verkeerde stek, verkeerde haak, gewoon vangen. Er zijn van die dagen.

Echiichtthys vipera Araña

Op zo’n dag is dan natuurlijk een koud kunstje voor Pieter om ook nog even een Pieterman te verschalken. Klinkt een beetje als kanibalisme die laatste zin. Maar het viel mee. Ondanks dat ik Pieter verzekerde dat zo’n pieterman een heerlijk visje is om te eten, werd deze giftige rakker de vrijheid gegund. Niet vanwege het gif, maar doordat de sierra in de koelbox meer dan voldoende voer was voor die ene avond dat Lia en Pieter nog op La Palma zouden vertoeven.

Vorige keer vond ik het soorten jagen al leuk om aan bij te dragen. Deze keer vond ik het zo mogelijk nog leuker. Het plannen en kiezen van stekken, aas, onderlijnen, technieken en tijdstippen om bepaalde vissoorten proberen te vangen geeft een extra dimensie aan deze visserij. Heel leuk om te doen !

Ik zie Pieter nog wel een keer terug komen. Op groot spul dan denk ik. Hoorde hem al iets roepen over sixgill. Mijn terrein !

video’s            diapresentatie              vissen

 

vakantiehuizen

Beleef La Palma !

Beleef La Palma ! Vakantiehuizen op La Palma