Vissen op La Palma. De felle hagedisvis aast altijd maar wordt helaas niet zo groot.

vissen op la palma, hagedisvis

Hagedisvissen leven in ondiepe zeeën. Steunend op hun borstvinnen liggen ze doodstil op de bodem te wachten tot er een prooi in de buurt komt, waarna ze razendsnel toehappen. Soms liggen ze half ingegraven in een zandbodem, maar vaak liggen ze open en bloot op de  bodem, waarbij hun camouflage kleuren helpen om niet op te vallen. De gewone Atlantische hagedisvis heeft een voorkeur voor een zanderige of modderige ondergrond. Langs de kust van La Palma liggen ze ook graag op grote, boven de bodem uitstekende, rotsblokken. De hagedisvis aast altijd ! Dit opportunistische visje maakt het niets uit hoe groot de plug is. Hij gaat er gewoon aanhangen. Ook vindt deze veelvraat het niet erg als een plug al ‘bezet’ is door een soortgenoot. Er is toch nog een dreg vrij. Dan kan er nog wel zo’n breedbekkikker bij. Helaas worden deze rovertjes niet groter dan vijfenveertig centimeter. Werden ze maar twee meter verzucht ik weleens. Zou je dan een super sportvis hebben. Bovendien hebben ze geen commerciële waarde. Het vlees zit vol graat en is niet lekker. We hebben wel eens geprobeerd wegens het gebrek aan ander aas, het vlees van deze hagedisvissen te gebruiken bij het vissen op grote geep. Was een fiasco. De gepen spuugden zonder uitzondering het aas direct weer uit. Wij waren dan ook zeer verbaasd op een grote Nederlandse vissite een artikel te lezen dat hagedisvis het beste aas voor rog zou zijn. Wij hangen het er in ieder geval op La Palma niet aan. We weten inmiddels beter. We vermoeden wel dat als je met een licht hengeltje op hagedisvis zou gaan verticalen, je volop actie zou hebben. Maar ja, er zwemt zoveel groter spul rond.

Vissen op La Palma. Congers hebben weinig kans om aan die korven te ontsnappen.

la palma vissen conger vissen
vissen la palma conger vissen

Congers zijn vissen die houden van obstructies. Rotspartijen, wrakken etc. zijn ideale habitats voor deze grote zeepalingen. In de oceaan rond La Palma zijn echter geen interessante wrakken. Rotspartijen zijn er onder water ook maar weinig. Het merendeel van de zeebodem bestaat uit gestold lava. De weinige bekende onderwater kraters en rotspartijen worden sinds jaar en dag bevist met korven. Dit zijn grote ronde  verzwaarde kooien van kippengaas waar visresten in geplaatst worden als lokaas. Deze korven hebben diverse trechter vormige openingen waar vis vrij makkelijk in kan zwemmen. De uitgang vinden is echter een ander verhaal. Deze korven waarmee op murenes en congers gevist wordt hebben een opening met slechts een kleine diameter. Deze korven liggen dag in dag uit gedurende het hele jaar op deze conger en murene stekken. De kans dat een conger of murene  bij La Palma niet op jonge leeftijd in zo’n korf terecht komt is niet erg groot. De weinige congers die dit lot bespaart blijft hebben echter de mogelijkheid door te groeien. Want de kans dat ze op latere leeftijd nog door beroepsvissers weggevangen worden is vrij klein. De beroepsvissers die op grote diepte vissen doen dit met klein aas en kleine haken. Alleen die enkele Nederlander die, vanaf dat onoogelijke blauwe bootje, met groot aas op grote diepte vist heeft een kleine kans op een dag zonder drift een monster conger te vangen. Tot zover is dit niet gebeurd. Wel hebben we er vrijwel zeker een keer zo’n oversize aal aan gehad die een halve bonito had gegrepen. De onderlijn van piano-wire was in slechts enkele seconden veranderd in zo’n oud gedraaid telefoonsnoer door het draaien van de gehaakte conger. We zijn er van overtuigd dat geluid een belangrijk orientatie middel is voor jagende congers. De onderlijn systemen van de weinige congers die we gevangen hebben waren voorzien van een lampje dat ook een irritant piepend geluid maakt. Bovendien hebben congers opvallend grote gehoorsopeningen.

Vissen op La Palma. Het is even wennen om met een reel snelle vissen te drillen.

Vissen op La Palma Duckbill ray adelaarsrog

Er zijn van die gezinnen waar iedereen vist. Zo ook bij de Steenbeken. Het derde jaar dat ze naar La Palma kwamen was het eerste jaar dat Remco er ook bij was. Al voor de eerste visdag hadden broer Mark en vader Han, achter de rug van Remco, mij al gevraagd om er bij Remco stiekum een groot aas aan te doen. En een voorpret dat die twee al hadden. Nou, dat was natuurlijk vragen om ellende. Geloof dat het aas nog geen half uur in het water lag of het was al raak. Remco heeft onverstoorbaar meer dan een uur aan een vier meter lange Africa-stok gehangen totdat de haak gelukkig losschoot. We zijn voor het vissen met groot aas toen maar overgeschakeld naar zware  stand-up hengels met dito reels. Ik had Remco een korte uitleg gegeven over het vissen met reels. Maar ja probeer je dat maar eens allemaal te herinneren en nog uit te voeren ook als er een soort speedboot aan je lijn zit die je eerst haast uit je waterschoentjes trekt om vervolgens weer volgas recht op je af te zwemmen. Even geen erg gehad dat je op die zware reels geen lijnverdeler hebt maar dat je dat zelf moet doen. Resultaat is dat je in het midden een bult lijn krijgt die op een gegeven moment vastloopt tegen de behuizing. Lichte paniek in de tent. En ik was zelf elders op het strand bezig een andere vis te landen. Gelukkig bood broer Mark uitkomst. Toen de vis weer een stuk lijn van de reel had gesleurd, kon er weer gedraaid worden. Vervolgens heeft Mark de rest van de dril de lijn voor zijn broer verdeeld. Prachtig om te zien hoe die twee gebroedelijk over het strand, achter de vis aan huppelden.

La Palma vissen. Acrobatiek van een zwaargewicht. Vissen op sixgill op La Palma.

la palma vissen sixgill haai

Vissend op grote diepte is het niet meteen altijd even duidelijk wat je gehaakt hebt. Is het een zware sixgill dan is dat wel direct duidelijk door het geweldige gewicht dat er aan je hengel hangt. Is het een kleiner exemplaar moet je even wachten op de dansende bewegingen van je hengeltop. Dan weet je het, een sixgill. Deze vissen maken geen lange runs als ze gehaakt zijn. Ze vechten ook niet echt verticaal zoals sommige andere diepzeevis soorten. Ze zwemmen vaak in één richting die ze af en toe wijzigen. Maar regelmatig krijg je dan weer die onregelmatig dansende bewegingen op je hengeltop. Dit gebeurt ook bij de grote joekels. Dat zijn de momenten dat je soms problemen hebt om contact te houden met de vis. Dat is dan ook het ogenblik waarop een vis soms verspeeld wordt. Als je ze omhoog gedrild hebt naar zo’n driehonderd meter onder de oppervlakte, gaan de meeste diepzeevissoorten een beetje lastig doen. Ze krijgen door het zonlicht, dat tot zo diep in het heldere water doordringt, door dat er iets echt niet pluis is. Zo ook de sixgill. Weer krijg je die vreemde bewegingen op je hengeltop te zien. Als je een kleinere sixgill aan de zware 130 ponds hengel vrij snel naast de boot krijgt heeft deze nog wel eens wat energie over. Dan word je duidelijk waar die rare dansende bewegingen op je hengeltop vandaan komen. Een sixgill kan met dat grote lijf verrassend goed koppeltje duikelen, radslagen en salto’s maken. Opvallend dat een vis met zo’n groot zwaar lijf zo lenig kan zijn.

Vissen op La Palma. White Trevally is een super sterke sportvis en lastig te vangen.

la palma vissen white trevally

Witte Trevally (Pseudocaranx dentex) komt voor in de tropische wateren en de warmere subtropische wateren van alle drie de oceanen en de Middelandse zee. Het is een buitengewoon fel vechtende sportvis die tot 120 centimeter lang kan worden. Op La Palma is het helaas voornamelijk een onregelmatige wintergast. Helaas zeg ik omdat deze vissen in de zomer veel makkelijker te vangen zijn. In de zomer, de maanden rond hun paaiperiode, verzamelen ze zich echter voornamelijk rond uit de kust gelegen riffen. Gedurende die tijd zijn ze zeer goed te vangen met oppervlakte kunstaas. Rond La Palma hebben we echter geen ondiepe riffen, vandaar dat deze vissen in die tijd voornamelijk rond andere eilanden en riffen verblijven.  Toch heet de plaatselijke visclub ‘El Jurel’ de plaatselijke naam voor witte trevally. In de winter doen soms grote scholen van deze vissen La Palma aan. Het probleem is echter dan dat ze dan dieper zitten. Ook de beroepsvissers hebben problemen om ze te vangen. Kunnen ze in de zomer gewoon met levende sardines aan bamboestokken de trevallies vangen. In de winter moeten ze met handlijnen en diep, trachten deze vissen te pakken te krijgen. In een gebied dat ze vermoeden dat zich een school ophoudt, gaat dan 1 visser in een klein roeibootje voeren en tegelijkertijd met behulp van een kijkglas in de gaten houden op hij ze aan het azen krijgt. Zijn collega’s drijven dan uren in de buurt rond wachtend op zijn teken. Vaak zie je ze echter weer vertrekken op zoek naar andere vissoorten. Als zij de trevallies al niet makkelijk kunnen vangen, kun je je wel voorstellen hoe lastig het is voor een sportvisser. 

Vissen op La Palma. Atlantische trekkersvis is op La Palma een visetende standvis.

La Palma vissen atlantische trekkersvis

De Atlantische trekkersvis (Canthidermis suflamen) is van de vier soorten trekkersvis die je op La Palma kunt vangen de grootste. Ik woon nog niet zo heel lang op La Palma, maar ving deze vissen hier al tijdens mijn winter vakanties op La Palma ruim tien jaar geleden. Ik vind het dan ook vreemd om in de boeken en op internet te lezen dat deze vissen hier vrij zeldzaam zouden  zijn en dan nog slechts alleen als schaarse zomergasten. We vangen ze namelijk gedurende het hele jaar. Meestal verschalken we deze trekkersvissen tijden slepen met kunstaas.  Het zijn geen snelle vissen, maar vechten stug als een diesel. Het is wonderbaarlijk hoe ze met zo’n klein bekje die hele dreg vaak in hun bek weten te krijgen. We hebben ook regelmatig meegemaakt dat ze vrijwel stilhangend kunstaas grijpen. Vissend op barracuda hebben we gezien dat ze happen uit een gehaakte barracuda namen. Ze hebben maar een kleine bek. Maar je wilt er echt niet door gebeten worden. Deze Atlantische trekkersvissen bijten wat dunnere haken gegarandeerd doormidden. Met dit in gedachten lees je dan in de literatuur dat ze plankton zouden eten. Ja, de groeten heren wetenschappers. Gaan jullie je huiswerk nog maar eens doen. Er klopt geen pepernoot van jullie beschrijving van deze Atlantische trekkersvissen. Bij La Palma zitten er namelijk het hele jaar en soms zelfs met redelijk grote aantallen. En dat van dat plankton… Dan maakt rapala tegenwoordig zeker plankton-pluggen van veertien centimeter lang. 

Diepzee vissen op slangenkop makreel bij het Canarische eiland La Palma.

Slangenkop makreel la palma vissen

Op vrijwel alle plaatsen op aarde waar er op slangenkopmakreel gevist wordt, doen ze dat in open water. Deze diepzeevis komt in het donker uit de diepte omhoog om te gaan jagen. Overdag verblijft deze vissoort op dieptes van 600 meter of meer. In de schemer verpaatst deze rover zich dan verticaal naar dieptes van rond de 200 meter. Je kunt er dan makkelijk driftend op open water op vissen. Helaas, dat geldt niet voor de visserij bij La Palma. Misschien komt dit doordat de bodem zo steil afloopt. Maar hier komen de slangenkop makrelen niet verticaal omhoog naar open water, maar volgen ze de steile zeebodem naar ondieper water. Daar begint de ellende. Je moet bij La Palma dus vlak tegen de bodem vissen op deze indrukwekkende schepsels. Op de beste visstekken hebben beroepsvissers echter ongewild zoveel kilometer touw op de bodem achtergelaten door het verlies van hun garnalen, kreeften, conger en murene korven. Dat er op zulke plaatsen vrijwel niet meer fatsoenlijk te vissen valt. Daarnaast heb je regelmatig dat de hoofdlijn wordt doorgebeten door conejo’s. Dit zijn vervelende visjes met een vlijmscherp gebit. De lastpakken vinden het een sport om aan alles te knagen wat ze in het water tegenkomen. Dus ook dyneema hoofdlijnen. Als je een slangenkop makreel gehaakt hebt ben je altijd weer blij wanneer je hem een flink eind van de bodem hebt, en je het iets rustiger aan kunt doen als je de vis uit de gevarenzone hebt gedrild.

La Palma vissen. Vissen op haai met bonito als levend aas op La Palma.

Op La Palma vissen op haai.

Je hebt wel eens van die periodes dat er alleen maar de voorste helft van je vis die je aan het drillen bent, binnen komt. Dan wordt het tijd om  gericht op de boosdoeners te gaan vissen. Meestal heb je wel een idee welke gebitten de oorzaak zijn. Als de vis netjes in tweeën gehapt is met een rechte rand, als of het met een grote schaar gebeurd is, gaat het om wahoo of barracuda. Gebeurt het op ondiep water langs de kust, dan is het vrijwel zeker barracuda. Is de vis in water van 60 meter of meer gehalveerd, dan handelt zich het hoogst waarschijnlijk om wahoo. Indien een verminkte vis een hele rafelige wond heeft alsof het missende gedeelte er is af gescheurd, was het een haai of een bluefish die niet van de vis kon afblijven. Soms zit je er echter wel eens naast. Op bovenstaande foto is alleen de bovenste helft van de levend gesleepte sierra te zien. We gingen er van uit met haai te maken te hebben. Dan zet je natuurlijk zwaar materiaal in. Bij de volgende aasvis die we langzaam achter de boot mee lieten zwemmen hebben de haak toen maar in de rug geprikt. Bingo. Helaas was het geen haai maar bluefish die de sierra had gepakt. Jammer, want aan zo’n zware stok komen zulke schitterende sportvissen natuurlijk niet tot hun recht. Voor we foto’s van de bluefish gingen schieten hebben we de verminkte maar nog levende aasvis over boord gezet. Al tijdens het foto’s maken werd deze zelfde aasvis weer gegrepen door een tweede bluefish. Tja, je hebt van die dagen. Maar wie verwacht nu dat bluefish zulke grote happen kan nemen ?

Vissen op La Palma. Vissen op sixgill haai op La Palma.

la.palma.vissen.haai.sixgill

Wat eet een sixgill ? Nou, dat is makkelijk; ALLES ! Hij is één van de grote opruimers van de diepzee. Met dat verschrikkelijk scherpe gebit met gekartelde tanden in de onderkaak is deze haai in staat grote happen ergens uit te nemen. Maar net als de meeste andere haaien, benadert een sixgill een prooi of kadaver zeer voorzichtig. Het is niet zo dat bij een aanbeet in één keer de hengel krom gaat. Je krijgt eerst een paar waarschuwende tikjes op de top. Als of er een kleinere vis aan het aas knabbelt. Dan pas buigt de top voorzichtig steeds verder door. Dat deze haaien zelf ook jagers zijn blijkt wel uit het grote aantal aanbeten dat we krijgen als we ons met de motor verplaatsen. Vaak als je een voorzichtige aanbeet krijgt en je geeft flink gas met de motor, zodat het lijkt of de prooi tracht te ontsnappen. Dan krijg je wel die woeste aanbeten waarbij de visser zich flink schrap moet zetten om niet uit het bootje gesleurd te worden. Maar zelfs dan nog zit de haak negen van de tien keer buiten de tanden in de mondhoek. Dit komt deels door de manier dat we de haak in de tonijnenkop bevestigen (in het uiteinde van de punt van de bek). Maar zelfs door de agressieve reactie die je uitlokt door die versnelling met de motor, pakt de haai de prooi voor in de bek. En dan te bedenken dat hij een bek heeft als een slaapzak. Bij sommige exemplaren zou je er in kunnen stappen zonder de tanden te raken. Normaal onthaken kan je wel vergeten. De taaie huid, de spanning op de lijn en de aanwezigheid van dat melkgebit vragen om een andere aanpak. In de boot hebben we een flinke betonschaar klaar liggen. Gewoon de haak in tweeën knippen. Is de vis die ook meteen kwijt.

Vissen op La Palma. La Palma heeft zijn eigen ‘roosterfish’, jonge sama.

La.palma.vissen. 'roosterfish'-jonge sama.

Ik heb ooit in Mexico eens een poging gewaagd op roosterfish vanuit een kajak. Het was echter niet het juiste seizoen. Ik ving van alles maar geen roosterfish. Sinds ik op La Palma woon heb ik echter al diverse lokale roosters gevangen vanuit de kajak en vanuit de boot en hoef ik daarvoor dus niet meer naar Midden-Amerika. Ok, gekkigheid natuurlijk, het is niet de originele rooster en lang niet zo groot. Maar deze jonge sama’s zijn schitterende visjes om te vangen aan licht materiaal. En geef toe enige gelijkenis is er toch wel. Bij de Sama’s moet je echter wat meer op je vingers letten bij het onthaken. Die hoektanden en ongelofelijke kaakdruk zijn niet alleen fataal voor je kunstaas maar ook je vingers, en duim niet te vergeten. Ik en enige gasten van me spreken uit ervaring. Als de sama’s volwassen worden verdwijnen de verlengde rugvinstralen. De mannetjes krijgen op latere leeftijd bovendien een bult op hun voorhoofd. Ik ben er echter nog steeds niet uit hoe het nu precies zit met die sama’s. Soms zijn ze er en dan weer tijden niet. Ik betwijfel echter dat deze vissen over de oceaan trekken. Ik vermoed dat ze zich veel ophouden in dieper water en af en toe de kustzone van La Palma opzoeken.

Vissen op La Palma. Strandvissen op grote vlinderroggen op La Palma.

vissen.la.palma.vlinderrog.strand

Op zijn vertrekdag naar Nederland, toch nog maar een ochtendje gaan roggen met Jacob. We hadden zijn vrouw beloofd om 12.00 uur de hengels in te draaien. Was echter zeer tam qua aanbeten. Zegt Jacob; “Wat hadden we ook al weer afgesproken, 12.30 uur?” “Moet jij weten, ik hoef geen vliegtuig te halen”, antwoord ik. Je voelt hem al aankomen, om 12.20 uur slaat z…onder waarschuwing één van de hengels dubbel. Na een zeer intensieve strijd en terwijl we nog na staan te hijgen zegt Jacob; “Alles is verrot, ook mijn kluk-kluk.” En inderdaad tijdens de aanbeet was de hengelsteun verbogen. Door het achter de vis aanrennen over de keien staken zijn voeten door de waterschoentjes heen. Vanwege het bijremmen op de spoel was het vel van zijn linkerhand verdwenen. Bij het landen van de vlinderrog had één van de boothaken het begeven. Tja, en als je dan tijdens zo’n woeste dril de onderkant van de zware strandhengel tussen je benen houd, zal je kluk-kluk daar inderdaad ook niet echt van opknappen.

Vissen op La Palma. Vissen op gata, een diepzeehaai met een gruwelijk scherp gebit.

vissen.la.palma.diepzeehaai.gata

Gata (Dalatias licha) wordt in het Nederlands zwarte haai of valse doornhaai genoemd. Deze diepwaterhaai wordt maximaal 1.80 meter lang. Hij heeft een grote met speciale olie gevulde lever waardoor hij met weinig inspanning vlak boven de bodem kan ‘zweven’. Het is geen snelle vis. Als sportvis is het niet echt een uitdaging. Vooral niet doordat we vaak deze diepzeehaaien vangen aan materiaal dat voor veel grotere vissen bestemd is. Om de kleinere haaiensoorten te vermijden, vissen we vaak met grote tonijnenkoppen. Deze zijn keihard en kunnen niet vervormd en naar binnen gewerkt worden door de ‘kleintjes’. Helaas geldt dit niet voor een gata. Deze diepzeehaai met het uiterlijk van dat lieve buitenaardse wezentje E.T., heeft een gebit waarmee hij werkelijk door alles heenbijt. Als de E.T. van Steven Spielberg zo’n gebit gehad zou hebben, zou de film niet geschikt geweest zijn voor alle leeftijden, maar had die in het genre horror gevallen. In de bovenkaak staan smalle scherpe tanden voor grip. De tanden in de onderkaak zijn groot driehoekig en gekarteld en vormen een onafgebroken rij van zaagmessen. De gata staat er om bekend dat hij happen neemt uit vissen en haaien die veel groter zijn dan de gata zelf. Rond de Azoren is er een tijdje een beroepsvisserij geweest op deze haaien. Maar al snel bleek dat deze vissoort die bevissing niet aankon door de langzame groei en de lage voortplantingsnelheid. De vissoort komt op meerdere plaatsen op aarde voor. Maar heel plaatselijk en er is onderling geen uitwisseling tussen deze populaties.

Vissen op La Palma, vissen op ruwe haai op La Palma.

la.palma.vissen.ruwe.haai

In de tijd dat ik als schipper op een sportvisboot in Ierland werkte, was één van mijn favouriete visserijen die op ruwe haai (tope). Nu vis ik de laatste tijd hier bij La Palma geankerd op een uitgestrekte zandplaat. Op deze nieuwe stek lukt het me af en toe redelijk om gericht op tope te vissen. Moet echter nog veel leren. De eerste maanden van het jaar vingen we uitsluitend mannetjes en nu richting zomer uitsluitend de zwaardere vrouwtjes. Het gevaar bij het gericht vissen op ruwe haai bij La Palma met lichter materiaal is, dat je een zware rog of een andere en grotere soort haai haakt. Voor de rest is het vissen op- en het landen van tope gesneden koek voor me. Dat dacht ik tenminste. Met één hand pak ik de leader met de andere een borstvin en til en klem de ruwe haai met één beweging tussen mijn bovenbenen zodat de vis zichzelf niet kan beschadigen met zijn wilde gespartel. Even vergeten dat ik in Ierland altijd een oliebroek aan had en hier vaak in korte broek vis. Wist ik gelijk weer waarom deze vis ruwe haai heet. Loop al een week met grote schaafwonden op mijn benen. Mag ik echter nog niet klagen. Vaak houdt een tope zich na een tijdje volkomen rustig en kan je op je gemak foto’s maken. Zo rustig dat je denkt dat de vis gereanimeerd moet worden bij het terug zetten. Als je daar dan heel voorzichtig mee bezig bent, blijkt dat er helemaal niets aan de hand is. Met een plotselinge geweldexplosie duikt de vis de diepte in. In Ierland werd ik daarbij éénmaal vol in mijn gezicht geraakt door de staart. Toen de man van de tankauto die de volgende dag mijn boot kwam bijvullen mijn zwaar gehavende lippen zag, zei hij; “Oh boy, I am not going to kiss you”. Kon ik van de week nog maar net de staart van bovenstaande ruwe haai ontwijken. Anders had ik nu weer zo’n gigantische dubbele ‘haaienkoortslip’ gehad.

Vissen op La Palma, vissen op ruwe haai op La Palma.

vissen.la.palma.koeneusrog

In verhouding vangen we ze veel minder dan andere soorten rog. Maar krijg je er dan zo’n opgevoerde onderwater vogel aan, is het meteen wel alle hens aan dek. Aangezien we weerhaakloos vissen op rog is het extra zaak proberen geen contact te verliezen en ten alle tijden spanning op de lijn te houden. Dit is geen punt als dit volwaardig familielid der adelaarsroggen van je af, naar links of naar rechts zwemt. Maar komt deze snelheidsduivel naar je toe, krijg je het niet aangedraaid. In zulke gevallen moet er wel eens gesprint worden op het strand. Soms gebeurt dit al direkt bij de aanbeet. Zo loopt de lijn nog vanuit je topoog snaar strak richting aas dat een paar honderd meter verder in zee ligt. Het volgende moment ligt de lijn zonder waarschuwing ineens slap op het strand. Ik durf te stellen dat hier persoonlijke records worden gebroken door vissende gasten. Hoezo een passieve sport, topsport zul je bedoelen. Ligt de vis dan eindelijk naast de uitgetelde visser op het strand, slaat de rog nog steeds als een vogel met zijn vleugels. Dat kan je van de hengelaars vaak niet meer zeggen. Die kunnen aan de zuurstof.

Vissen op La Palma ; Sierra de bonito van het noorden met tanden.

vissen.la.palma.sierra

Sierra (Sarda sarda) is een tonijnsoort die het hele jaar bij La Palma aangetroffen zou kunnen worden. Het valt me op dat ze in de winter schaarser zijn maar wel van een groter formaat. Als er in de zomer net om de hoek van de haven scholen sierras jagen zijn dat perfecte aasvissen om mee op groter wild te gaan jagen. Sierras hebben redelijk grote tanden, zeker voor een tonijn. Wat verder opvalt is dat Sierras wit vlees hebben, in tegenstelling tot de meeste andere tonijnachtigen waarvan het vlees roze of rood is. In de meeste blikjes tonijn in de supermarkt zit wit vlees. Dat is dus Sierra. Op de blikjes staat meestal Bonito del Norte vermeld. Door het witte vlees heb ik lange tijd gedacht dat Sierra niet lekker zou zijn. Totdat één van mijn gasten er op stond om er eentje mee te nemen en te proberen. Allemachtig, is dat lekker dan. Ben bang dat het niet de laatste sierra was die meeging. En dan niet alleen als aas om mee te vissen.

Vissen op La Palma, Vissen op Pampano met levende inktvis.

la.palma.vissen.pampano

Pampano (Schedophilus ovalis) is een lastig heerschap om te vangen. Vooral doordat deze vis zo kieskeurig is. Allereerst is hij niet altijd rond La Palma te vinden, meestal alleen in het late voorjaar en vroege zomer. Maar dat is geen zekerheidje. Vervolgens gaat zijn voorkeur uit naar levende inktvis. Dan begin je al met de beperking dat je alleen op nachten met weinig tot geen maan op inktvis (pota) kunt vissen. Dit houdt dus in dat je met kleine inktvisjigs en sterke lampen aan boord, moet trachten die inktspuitende lastposten te vangen. Komt er een haai of erger nog dolfijnen op het licht af, kun je dat inktvis vangen zo wie zo wel schudden. Maar ook zonder de aanwezigheid van al die tanden rond de boot is het nog lang niet zeker dat je inktvis vangt. Vaak zitten ze gewoon niet in de zone waar je vist. Heb je echter wel inktvis gevangen en ze nog levend kunnen houden ook, moet je ze even snel proberen te takelen zonder zwart te worden. Vergeet het maar, die rakkers zorgen ervoor dat je zo bij Sinterklaas naar werk kan solliciteren. Nee, het is geen wonder dat er niet zo veel sportvissers op Pampano vissen. Maar zit alles mee en ben je een doorzetter is het wel genieten als een pampano besloten heeft je aas te pakken. Omdat ze niet zo’n grote bek hebben mis je nog wel eens een aanbeet. Maar ze hebben geen tanden en dus blijft het aas meestal wel aardig zitten. Een pampano komt dan ook vrijwel gegarandeerd terug en kan je in de herkansing. Soms zelfs meerdere keren. Het is een stug vechtende vis die voortdurend stompende bewegingen op de hengel blijft maken.

Vissen op La Palma ; Belone belone gracialis is een welkome najaarsgast.

vissen.la.palma.geepvissen

Vanaf september verschijnen de grote scholen geep langs de kust van La Palma. Persoonlijk vind ik dit één van de mooiste visserijen die er op La Palma te beleven is. Het beste seizoen loopt van half oktober tot half december. Daarna blijft een flink aantal van deze zilveren rovers nog maanden bij het eiland hangen. Maar deze vissen veranderen hun gedrag. Zij gaan zich specialiseren in het jagen op rotsvisjes, en dan met name op peces verdes (groene visjes). Het wordt dan vrijwel onmogelijk om ze nog met kunstaas te verleiden tot een aanbeet. En juist dat vissen op grote geep met kunstaas is zo spectaculair. Als ze net vanaf de open oceaan bij La Palma gearriveerd zijn, worden ze wild van vrijwel alles wat met hoge snelheid over of net onder het wateroppervlak naar binnen gerost wordt. Poppers, lepels, pilkertjes, sliders, noem het maar op. Alles wordt gevolgd. Er zit echter wel verschil in welk kunstaas ze daadwerkelijk ook grijpen. Ze hebben grote en uitzonderlijk goede ogen. Vaak volgen ze je kunstaas slechts, alleen of met meerderen tegelijk. Als ze werkelijk los zijn, komen ze als dolfijnen met grote sprongen en van verschillende kanten op je oppervlakte kunstaas af. Dan is een aanbeet haast verzekerd. Maar van alle aanbeten haak je slechts een klein percentage. Van alle gehaakte vissen land je er dan maar weer een gering aantal. Maar dat is juist de kick. Ik heb vaak zoiets van ‘laat ze er maar allemaal afgaan’. Als ze een paar geweldige sprongen gemaakt hebben of een stuk op hun staart hebben’gewandeld’ en schieten daarna los, heb ik mijn lol gehad. Op naar de volgende spectaculaire aanbeet.

Vissen op La Palma ; Boca Dulce, een vervelend beestje met een veel te grote bek.

 Vissen op La Palma, Boca Dulce.

Tijdens één van mijn eerste nachtelijke solotochten op zoek naar escolar, haakte ik al binnen een kwartier een wild spartelende vis. In het licht van mijn hoofdlampje zag ik alleen maar een hoop schuim en gespetter. Geen idee wat het was, geen escolar dat was zeker. De vis maar aan boord getild, foutje. Wat ging dat beest te keer. Hapte naar, en in alles wat tie te pakken kon krijgen. Inclusief zijn eigen rug, zo lenig zijn ze. Toen ik de volgende morgen terug in de haven de vis beschreef aan een beroepsvisser zei die met hoge stem; “Aaii, boca dulce, erg gevaarlijk”. Dat had ik inmiddels zelf ook ervaren. Boca Dulce  betekent overigens ‘zoete mond’. Leg het maar uit. Het exemplaar op de foto hebben we weer naar beneden gestuurd als aas voor een sixgill. Toen had tie niet zo veel praatjes meer. Er is altijd baas boven baas.

Vissen op La Palma ; slijtageslag tussen Jacques Shouten en ufo

La Palma vissen . Zwarte ronde rog

Jacques had mij verteld dat hij in zuid-afrika, tussen het haaien vissen door, reusachtige roggen had gevangen vanuit de boot. En dat een dril daarvan niet langer dan 10 minuten duurde. Kon ik me weinig bij voorstellen. De roggen hier op La Palma zijn heel wat minder makkelijk te landen. Dat wilde Jacques dan wel eens zelf mee maken. Dat heeft hij geweten. Na aanvankelijk met een belachelijk grote geelvintonijnkop als aas gevist te hebben, het formaat teruggebracht tot een flinke bonitokop. De eerste aanbeet werd een misser maar even later kon hij in de herkansing. Was meteen wel duidelijk dat het anker eruit kon en dat we achter de vis aanmoesten. Al snel had Jacques door dat dit inderdaad andere koek was dan in Zuid Afrika. De vis bepaalde na tijden drillen nog steeds de gang van zaken. Uiteindelijk heb ik maar naar huis gebeld. Bert en Sylvia zijn naar het strand gekomen en hebben de landingshaak en een zwaar drilharnas meegenomen. De rog met grote moeite naar het talud gedirigeerd en op een gunstig moment is Jaques met hengel overboord gegaan om de rog vanaf het strand verder te drillen. We hebben de Chucho negro ten slotte weten de landen. Maar Jacques verklaarde nog nooit zo moe te zijn geweest. En dat van iemand die eerder in de week nog diverse haaien tot een halve ton had gedrild.

Vissen op La Palma, vissen met Marco ‘Churandi’ Kraal’ op La Palma.

La Palma vissen Marko Kraal

Half jaar geleden wordt ik gebeld door een zekere Marco Kraal. Zijn vrouw had als verrassing voor zijn 50ste verjaardag een vakantie naar La Palma georganiseerd. Of ik tijd had om met hem te gaan vissen,… als het even mogelijk was op rog. Geen punt, maar hem wel direct verteld dat ik niet zat te wachten op publiciteit en dat hij dezelfde rechten en plichten had als mijn andere vissende gasten. Dat bleek ook juist zijn bedoeling te zijn. Lekker privé vissen zonder camera’s of verplichtingen. Net voor dat Marco naar La Palma komt ben ik aan het strandvissen met Adamo, een jeugdige schipper op een Stellendamse viskotter. Was een moeizame visserij die dag en ik zeg op een gegeven moment: ” Die Kraal kan hoog en laag springen, ik vis voorlopig niet meer vanaf het strand alleen nog maar met de boot.” Vraagt Adamo; “Kraal? Is dat één van die twee oude mannetjes die enthousiast wordt van een bot?” Ik had nog nooit vis-tv gezien dus had nog geen idee. Kende de naam Kraal alleen van het blad ‘Visionair’.

  Onze visdag verliep ongeveer zo;

Verdomme Marco gaat het nog regenen ook. – Geeft niets, we vissen toch lekker. Ik ben blij man!
Er loopt maar weinig stroom Marco, dat helpt niet. – So what? Echt genieten dit. Ik ben blij man! 
Zijn nog niet erg groot die roggen Marco. – OhOhOhOh, wat een mooie vis. Ik ben blij man!
Denk dat het een grote vlinderrog is Marco. – Kijk nou toch eens, wat een vis. Ik ben blij man!
Marco je bent doorweekt vind je het nog leuk ? – Kikkuh vissen dit, heb al 5 roggen. Ik ben blij man!
 
Later heb ik speciaal naar een aflevering van vis-tv gekeken. Zo is tie dus gewoon. Ook als er geen camera in de buurt is. Kijk, daar word ik dan weer blij van!

Vissen op La Palma , Horror six-gill voor Juul Steyn.

La Palma vissen sixgill haat voor Juul Steyn 

Zag net een berichtje over shark-atag van Juul Steyn langskomen op mijn tijdlijn. Moest terugdenken aan een visdag met Juul hier op La Palma bijna 2 jaar terug. Na een pittige dril van een sixgill moet je natuurlijk samen op de foto. Tijdens die fotosessie probeerden Juul en de vis mijn bootje zo’n beetje in tweeën te zagen met de stalen onderlijn. En aan Juuls gezicht te zien vond hij het niet heel erg fijn, zijn hoofd zo dicht bij dat van de haai.
‘S middags gaf Juul dan ook eerlijk toe aan Patricia dat hij ‘in zijn broek scheet’ tijdens die opnames. Als je dan later bij het bekijken van de foto’s op de computer pas ziet dat Juul een t-shirt aan heeft met daarop in grote letters HORROR…….

Vissen op La Palma, geen barracuda maar wel langvintonijn op La Palma.

Vissen op La Palma ; Langvintonijn

Tijdens zijn zoveelste vakantie hier op La Palma, wil Mischa ineens op barracuda vissen. Hij had het licht gezien. Ik heb nog verteld dat het niet het seizoen is en dat ze bovendien als sportvis niet zoveel voorstellen…. Maakte hem niet uit. Wilde gewoon weer een soort op zijn lijstje bij kunnen schrijven. OK, klant is koning. Dus alleen een paar spinstokken mee en trollen maar. Zien we ver op zee ineens een berg stormvogels. Wij met de vogels mee, die zich snel blijven verplaatsen. Dat er zich onder de oppervlakte wat afspeelt, mag wel duidelijk zijn gezien het gedrag van het enorme aantal vogels. Begin toch wel een beetje te balen dat we alleen die spinstokken bij ons hebben. Ineens gaat het los. Zien kunnen we het niet maar onder al het vogel geweld horen we de klappen van vissen die door de oppervlakte breken. Geen idee wat het zijn. Snel poppers aan de hengel gebonden.  Al bij de eerste worp had Mischa 3 stormvogels in zijn lijn. Tijdverlies, grr. Dan maar met dieplopende pluggen kort achter de boot, en weinig vertrouwen, naast de show meevaren. Hangen, en hoe! De hengel staat in een griezelige curve met de eerste ogen onder water terwijl de lijn, recht naar beneden van de molen afschreeuwt. Benauwd vraagt Mischa hoeveel lijn er op de spoel zit. “Vierhonderd meter “, antwoord ik. “Maar dat is niet genoeg. Er staat hier meer dan een kilometer water”. Noodgedwongen iedere keer de slip maar weer een tandje zwaarder gezet en hopen dat de 45/00 fluorcarbon leader het zou houden. De hengel stond niet meer krom maar gehoekt. Achter het handvat stond de blank haast recht naar beneden. Maar de vis uiteindelijk wel weten te stoppen en na een lange,uitputtende dril kunnen landen.  Langvin tonijn, vandaar. Zijn iets makkelijker te verleiden met pluggen dan andere tonijnensoorten en gelukkig ook minder sterk. De dril van de volgende vis was zo mogelijk nog spectaculairder. Na de tweede vis geland te hebben kijk ik om me heen. Blijken we ongemerkt wel heel erg ver van het eiland geraakt te zijn. Afscheid genomen van vis en vogels en naar huis, maar nog steeds zonder barracuda. Hebben we er maar ééntje uit triplex gezaagd en die twee dagen later aan Mischa voor zijn verjaardag gegeven.

Vissen op La Palma , Sama ook wel Dentex of Rode bultkop tandbaars genoemd op La Palma.

La.Palma.vissen.sama

Stille Willy,

Iedere winter als hij zijn toko heeft dichtgedaan omdat alles toch dichtgevroren ligt, komt Mario hier een weekje vitamine D opdoen. Soms gaan we dan experimenteren. Betekent vaak dagen niets vangen. Een andere keer werken we dan vissen van zijn verlanglijstje af. Zo ook deze keer. Sama moesten we hebben. De maand voordat Mario hier was ving ik iedere dag wel een paar mooie exemplaren. Wij met een paar felgekleurde dieplopende pluggen langs de rotsen. Sama is nog al een agressief baasje. Pakt, of beter gezegd vermorzeld, een plug ook als tie niet aast. Helemaal naar het noorden van het eiland gevaren en terug, maar geen Sama. Verveeld van het trollen gaan we uiteindelijk iets anders doen, experimenteren dus. Iets waar we al jaren over praten maar nog nooit gedaan hadden; Voor anker, een inktvis een meter boven de bodem onder een grote meervaldobber met de stroming mee laten lopen. Ben ik nog geconcentreerd bezig de tweede hengel klaar te maken, zegt die Lange ineens; ” Hé René, is dit nu een Sama”. Heeft tie stille stiekemerd, zonder wat te zeggen, een schitterende sama uitgedrild naast de boot liggen.

La Palma vissen ,een barracuda wordt op La Palma tijdens dril gehalveerd door een haai.

La.Palma.vissen.barracuda.haai 

Catch and diepvries.

Zit mijn ouwe heer zichtbaar te genieten van een dril van een barracuda aan een licht stokkie… BAM… Kan hij ineens de vis zo binnendraaien.Tenminste, alleen nog de voorste helft. Potverpelleboer, ga je een paar dag…en ervoor op de haaien, zie je ze niet. Maar als je het thuisfront beloofd hebt wat verse vis mee te nemen voor het avondeten, jatten ze je halve maaltijd.
“Nou, die kan wel de vriezer in als aas”, zeg ik.
– “Waarom, we kunnen die voorste helft van die vis toch gewoon eten”, antwoordt die ouwe Flo. Je kunt wel merken dat hij de hongerwinter nog heeft meegemaakt.
” Nee dank je pa. Heb niet zo’n trek in iets wat een ander al in zijn bek heeft gehad. We vangen wel een nieuwe.”

La Palma vissen ; Een reusachtige amberjack gevangen tijdens vissen op La Palma.

Vissen.La.Palma. Amberjack

Triootje in het puntje.

Ieder jaar als de rondvaartboten van Dirk rondom in het ijs liggen, komt hij met Nelly naar La Palma. Op één van onze visdagen haakt hij een sneltein en hebben we alles op alles moeten zetten om de amberjack naast de boot te krijgen.
 ” Ik ben verrot zegt Dirk als we, de zich zelf letterlijk doodgevochten amberjack, met veel moeite aan boord hebben weten te hijsen. Waarop ik antwoord; ” Het zwaarste moet nog komen.” Wat dan, René. Foto’s van dat monster maken, Dirk.
Ik weet niet hoe we het voor elkaar hebben gekegen. Maar uiteindelijk lag de vis bij Dirk op schoot en dreven we nog. Echt verstandig was het niet dat triootje in het puntje van de boot. Voor mijn gevoel staken de buitenboordmotoren boven water en is het een wonder dat we niet zijn omgeslagen. Triootjes in het puntje met een gezamenlijk gewicht van zo’n driehonderd kilo laat ik dan ook liever achterwege. Hoe prettig Dirk misschien de intieme momenten op de voorplecht gevonden mag hebben, ik pas voortaan.

Vissen op La Palma, wereldrecord voor diepduikende pluggen.

vissen op la palma , diep duikende plug

Diepst duikende plug ooit.

Hier in La Palma is gisteren waarschijnlijk een wereld record gesneuveld. Die voor diepduikende pluggen. Ik heb een Mans Magnum stretch 18+ opgevoerd tot een 1800 +.
Dertig meter achter een ‘brake away’ gewicht van 4 kilo hebben we deze dappere plug de duistere diepte ingestuurd. Met zo’n 900 meter dyneema uit onder een hoek van 45 graden moet de plug een diepte van een goede 600 meter verkend hebben.
Deze Einstein had echter geen rekening gehouden met de luchtkamers met ratelaars in de plug. Die vonden de enorme druk van een slordige 60 bar niet echt prettig. Deze gewaardeerde Magnum stretch krijgt nu een speciaal plaatsje in de viskist voor mindervalide pluggen Daar kan hij het andere kunstaas spannende verhalen vertellen over dieptes waar uit nooit eerder een plug is teruggekeerd.
Ennuh nee, weer geen Escolar Chino gevangen !

Vissen op La Palma, Reuzepijlinktvissen bij het Canarische eiland La Palma.

vissen.la.palma.kousebandvis

  Portie inktvisringen graag, doet u maar extra large.

Je bent al een tijdlang iets uit de diepte aan het omhoog draaien dat weinig tegenstand biedt. Maar dan ineens buigt de vijftig ponds hengel diep door en wordt er zelfs lijn van de reel getrokken. Dit gebeurd een aantal keren en je vermoedt, dat wat je ook gehaakt hebt, gegrepen wordt door iets groters. Uiteindelijk verschijnt er een kousebandvis aan de oppervlakte waar geen happen uit zijn maar die wel grotendeels ontvelt is.
Dan zit jezelf wel eventjes af te vragen wat hier nu weer gebeurd is. Samen met Lesley tot de conclusie gekomen dat het waarschijnlijk pijlinktvis moet zijn die je aas of gehaakte vis heeft gegrepen. Maar hoe groot moeten die dan wel niet zijn als ze een vijftig-ponds stok dubbel kunnen vouwen ? Terug in de haven die vraag gesteld aan Jesus, een beroepsvisser. Die antwoordt lachend terwijl hij wijst;  “Die worden groter dan je bootje”. Allemachtig, dat zijn inktvisringen waar je mee kunt hoelahoepen.

Vissen op La Palma, Escolar rasposo = Escolar Clavo = Olievis op La Palma.

la.palma.vissen.escolar 

 

Escolar, daar krijg je de schijt van .

Escolar (in het nederlands, olievis of slangenkop makreel) is een apart verhaal. Wetenschappers vermoeden dat deze rovers uit de diepzee met de kop 45 graden schuin omhoog in het water hangen om zo hun …prooien van onderen af te grijpen. Ze leven overdag op dieptes van meer dan 600 meter maar komen ‘s nachts omhoog tot 150 meter onder de oppervlakte om te jagen. Escolar is niet met blote handen vast te pakken aangezien op iedere schub 2 stekels heeft, de rugvin vol grote punten zit en in de bek op alle mogelijke plaatsen schuin naar binnen gerichte tanden staan. Een beet van een escolar geneest nooit meer. Het vlees is bijzonder lekker. Maar je kunt er slechts een klein stukje van eten, en dan nog uitsluitend van de gril of barbecue. Het vlees van escolar werkt namelijk ontzettend laxerend.

Vissen op La Palma, Vissen op Sixgill haai op het Canarische eiland La Palma.

vissen.la.palma.sixgill.haaien

 

Mag het iets meer zijn?

Zoals meestal bij de sixgills, greep deze de oversize aasvis tijdens het terug opvaren naar de voerstek. Een overduidelijke aanbeet van een sixgill. De zware 130 ponds stand-up hengel boog steeds verder door. Terwijl Jacob zich dwong te wachten met slaan, gaf ik gas bij. Toen hij even later toch wel  een beetje ongemakkelijke gezichten begon te trekken, werd het tijd om herhaaldelijk te rammen. Veel meer dan dat zijn schouders en bovenlichaam rare spastische bewegingen maakte, gebeurde er niet. Want de hengel kon door de enorme spanning die er op stond geen cm meer bewogen worden. Na een enerverende dril konden we zo’n twee uur later proberen deze diepzeegigant op de foto te zetten. Dat viel echter helemaal niet mee, wat een kreng. Denk dat er nu meer anti-fouling op de haai zit dan op m’n bootje. En dan nog bijten naar de boot ook. Geeft je toch wel het echte ‘The old man and the sea gevoel’. Niets mooier dan grote vis vangen uit een klein bootje. Waar ligt de grens?

Vissen op La Palma Geelvintonijn.

la.palma.vissen.geelvintonijn

 

Morgen eten we sushi.

Vanavond nog even met mijn ouwe heer, die hier op vakantie is, met de boot wezen vissen. Hij was het karperen in de tuin even zat en wilde wat anders. We zagen wat activiteit van stormvogels….een schooltje geelvintonijn. We waren nog net op tijd om, waarschijnlijk het kleinste exemplaar, uit de school te plukken. Maar wat zijn het toch sterke vissen…..en lekker! Wat het extra geinig maakte was dat de tonijn de plug pakte die ik pas van Ramon voor mijn verjaardag had gekregen.

Vissen op La Palma, grootoogtonijn.

vissen.la.palma.grootoogtonijn 

 

Ondanks deze prutser toch vis.

Vanavond hadden we ideale omstandigheden, bewolking en een rimpeltje op het water. We hoefden de vis niet te zoeken, de vis vond ons. Na 20 minuten worden we aan bakboordzijde van achteren ingehaald door een groep vlak boven het oppervlak vliegende nerveuze stormvogels. “Daar gaan we Flo”, roep ik nog tegen mijn vader. Vervolgens begint de reel van de zware teaser hengel te gillen. Maar de hengel veert gelijk weer terug. Lijnbreuk op de aanbeet. Wist gelijk wat er gebeurd was. Dunne leader en de ‘trambler’ bevestigd met de (agressieve) rapala knoop. Maar deze oetl… had de slip dus toch niet genoeg teruggeschroefd. Terwijl ik mijzelf furieus, in half Nederlands half Spaans voor van alles en nog wat uitmaak, buigt één van de lichtere hengels door tot in het foam en krijgt die ouwe slechts met een hoop moeite de hengel uit de steun. Om een lang verhaal kort te maken: We hadden de vis nog net voor het donker binnen en het lijkt erop dat mijn verwekker binnenkort toch zijn 76ste verjaardag kan vieren. Ik heb een paar keer gedacht dat hij tijdens de dril het loodje zou leggen. Maar het is gelukkig een taaie.

Vissen op La Palma, wahoo de snelste vis op aarde.

la.palma.vissen.wahoo 

 

Oh nee !

Wahoo is waarschijnlijk de snelste vis op aarde. In Hawai wordt deze vis ‘ono’ genoemd. Het is in de (Engelstalige) viswereld een bekend grapje dat als een wahoo met meer dan 70 km per uur op je aas klapt, je eerst enthousiast ‘wahoo’ roept. Als de vis dan even later met de zelfde snelheid richting de boot zwemt, en je het niet bij kan draaien, roep je vertwijfeld  ‘Oh no’.
Toch is het niet zo’n moeilijke vis om te vangen. Aan lichter materiaal is het zaak om de eerste run te overleven, dan is de strijd meestal wel gewonnen.
Op la Palma is, of was, wahoo een standvis. Wat op niet veel plaatsen op aarde voorkomt. Daarnaast bezoeken ook migrerende scholen af en toe het eiland. Ik ben bang dat we het in de toekomst alleen nog maar met de migrerende bezoekers moeten doen. Als standvis zijn ze vermoedelijk grotendeels weggevist. Wanneer beroepsvissertjes zien dat ik wahoo naast de boot onthaak, worden ze haast gek. Je ontkomt er, voor de goede vrede, dan niet aan om de man de wahoo aan te bieden. Is voor zo’n visser een heel dik dagloon. Daar gaat je catch and release.

Diepzee vissen op La Palma op Taiwanese zwelghaai of Remudo.

vissen.la.palma.zwelghaai 

 

Hap, slik weg.

Je hoeft je niet lang af te vragen hoe deze Taiwanese zwelghaai aan zijn naam komt. Als je ziet hoe aas, dat bestemd is voor grotere vissen, in één keer verzwolgen wordt, is dat meteen duidelijk. Deze diepzee haai komt zeer plaatselijk, maar wereldwijd voor. Krijgen slechts één puppy in de twee jaar. En dan nog met rustperiodes tussendoor. Deze haai is één van de zich langzaamst voortplantende vissoorten op aarde. Maar wordt door de toenemende commerciele diepwater visserij regelmatig weggevangen voor hun vlees en leverolie en staat op de lijst met bedreigde diersoorten. Ben inmiddels dus niet meer zo blij als er ééntje het aas naar binnen werkt. Zeker niet vanwege de manier waarop zij dat doen.

Vissen op het Canarische eiland La Palma op zwarte ronde rog of Chucho negro.

La.palma.vissen.monsterrog 

 

Zeeolifant op La Palma ?

Staat Wil op zijn laatste vakantiedag de vis te drillen waar hij voor gekomen was, raakt de 130 ponds lijn een rots op het talud… pats ! Na een korte stilte zegt hij heel rustig: ” Mooie reden om terug te komen”.
Dat werd beloond want hij ving het jaar erop een flink aantal mooie vissen. De grootste rog was zelfs zo zwaar dat we hem met geen mogelijkheid op het strand konden krijgen. We hebben toen maar foto’s in het water gemaakt. Je zag alleen maar het schedeldak van de vis. Het leek wel of Wil een olifant aan het schrobben was.

Vissen op het Canarische eiland La Palma, filmen van sixgill-haai.

la.palma.vissen.sixgill haai 

 

 

Het venijn zit in de staart.

Moet toch oppassen met dat nieuwe speeltje. Omdat we onderwateropnames aan het maken waren, weken we af van de normale gang van zaken. Normaal pak ik de leader, zet de visser de hengel veilig weg en krijgt hij daarna de stalen onderlijn aangereikt. Nu stond bijna alles in het teken van de onderwateropnames. Dus de vis uitgedrild tot de stalen onderlijn haast tegen het topoog zat. Hij leek zo rustig. Maar dan duikt de haai toch onverwacht recht naar beneden waarbij de visser maar net de massieve staart kan ontwijken. Denk dat als de staart hem geraakt had, hij uit het bootje gelanceerd zou zijn. Geloof dat ik me maar weer ga concentreren op het schipperen. Ik zal toch nooit een Steven Spielberg worden.

Vissen op La Palma, vissen op bonito met spinhengels en poppers.

la.palma.vissen.bonito

 

Feest !

Er zijn door de beroepsvissertjes hier op La Palma de hele winter door bonito’s gevangen. Dit hoort echter niet zo te zijn. In Canarische wateren hebben een flink aantal grote vissersboten voortdurend al voerend en elkaar afwisselend, de bonito’s heel lang vast weten te houden. Hierdoor waren deze scholen in de war en volgden ze hun vaste migratieroute niet langer.
De normale gang van zaken is dat eind mei de bonito’s weer bij La Palma beginnen te arriveren. Eerst zijn ze haast niet te stoppen en racen ze als gekken langs het eiland. Later, in de zomer, blijven ze dan bij voldoende aasvis en de juiste watertemperatuur een tijd op dezelfde plek hangen. Daar zitten we op te wachten. Hopen dat het weer zo wordt als verleden jaar. Dat je met spinhengels en poppertjes helemaal uit je dak kan gaan. Feest !

Vissen op La Palma, vissen op half water op Pez Volador.

la.palma.vissen.volador 

 

Zwevende vis.

Soms doe je gewoon wel eens gekke dingen en dat werkt dan nog ook. Stukje mazzel zal dat dan wel zijn. Tijdens een diepwatersessie, zegt Les tijdens het laten zakken van zijn aas; Ik stop op 500 meter, kijken of daar wat zit”. In mijn ogen verloren tijd. De bodem was nog 400 meter verder. ” Wat zwemt er nu in half water op zo’n diepte”. Genoeg dus. Want binnen een half uur, krijgt hij een fraaie aanbeet en vangt dit. Geen idee wat het was. Wel viel op dat het de eerste diepwater vis was, waaraan je kon zien dat hij last had van het drukverschil, en dus niet was terug te zetten. Terug in de haven aan beroepsvissers gevraagd wat het was. ‘Pez Volador’ (zwevende vis) noemen ze hem op La Palma. Op de vraag of tie te eten was zeiden ze lachend; “Nee, geef maar aan ons.” Ontzettend lekkere vis dus. Wat ons opviel is dat de graten rond de buikinhoud uitgegroeid zijn tot beenplaatjes waar het vlees tussen zit. Heel apart !

Vissen op La Palma; ‘s nachts met kunstaas op barracuda vissen op La Palma.

la.palma.vissen.barracuda

 

Barra, heerser van de nacht.

Op La Palma noemen ze de barracuda, bicuda. Als de meeste andere zichtjagers bij het vallen van de nacht hun mandje opzoeken, gaat de bicuda gewoon door met jagen. Sterker nog, dan wordt deze rover pas echt act…ief. Ze komen uit de diepte omhoog om kort onder de kant te jagen. Op nachten zonder maan heb jezelf de grootste moeite om te zien waar je vaart. Maar de bicuda’s weten zonder problemen je plug te vinden.
We slepen vaak met felgekleurde pluggen, wat op zich in het donker, een niet erg natuurlijke presentatie lijkt. Ik vermoed dan ook dat ze aanvankelijk het aas lokaliseren met hun laterale lijn en pas het laatste stuk op zicht. Mooi om te zien is dat hun lichaam volledig is gebouwd op snelheid (sprint). De onderkaak is langer en loopt door in een punt. De bovenkaak is korter, eindigt rechthoekig en valt precies in de bovenkaak. Hoezo gestroomlijnd ?

Vissen op La Palma; Vissen op reusachtige bluefish op La Palma.

la.palma.vissen.bluefish 

 

Bluefish is helemaal niet blauw.

Ik heb iets met bluefish, altijd al gehad. Heb op diverse plaatsen op aarde deze luchtacrobaten mogen vangen, en er altijd ontzettend van genoten. Toen ik net mijn bootje hier op La Palma had gekocht en we …er een thuiskomertje achter hadden gehangen, was de eerste vis die we vingen tijdens een korte proefvaart; jawel een bluefish. Ik vang ze hier niet vaak. Er zijn jaren dat ze in redelijke aantallen rond het eiland hangen, andere jaren zie je ze niet. Maar één ding is zeker, ze kunnen hier erg groot worden. Groter dan in de boeken staat. Zal nooit vergeten dat Arnold in de ochtend schemer een flinke barracuda staat de drillen. Komt de vis bij de boot, draaien er ineens twee haaien onder de barracuda door. Kijk ik nog eens goed, blijken het geen haaien maar bluefishen te zijn. Ik dacht dat ik in mijn leven al grote bluefish gezien had. Bij deze twee reuzen, leken mijn eerder gevangen visjes dwergen. Inmiddels weet ik dat er in het noorden van het eiland een jongen vist, Jorge, die vanaf de kant bluefish tot 23 kilo heeft gevangen. Ik ga binnenkort met Lex het eiland rondwandelen, kom ik langs deze visser als het goed is. Heb diverse mensen beloofd achter foto’s van deze vissen aan te gaan. Bijna niemand kan het formaat geloven. Toch is het waar, heb foto’s van een 20 kilo vis gezien. Maar wat niet waar is dat bluefish blauw is. Ze zijn hartstikke groen, zowel onder als boven water.

La Palma vissen ; Vissen met groot aas, alles of niets.

la.palma.vissen.vissen met groot aas.

 

Alles of niets, dwangbuis en grote ogen.

 

Wolf(gang) is hier nu voor het vierde jaar op rij om met vrouwlief van La Palma te genieten en af en toe te vissen. Gisteren vroeg ik hem wat hij vandaag, de eerste visdag wilde doen. Bleek dat hij ook wel eens een monsterrog vanaf de kant wilde proberen te vangen. Heb hem verteld dat het een ‘alles of niets visserij’ is en dat het nu niet het beste seizoen is met de zon recht boven ons deze weken. Maakte niet uit, gewoon proberen. Als aas een paar mooie tonijnen- en bonitokoppen kunnen scoren bij bevriende beroepsvissers. Dus stonden we vanmorgen voor het eerste licht aan het strand voor deze alles of niets visserij. Het werd helaas niets.  De twee kleine pijlstaartjes, die zichzelf vals gehaakt hadden tijdens het over het veel te grote aas heen schuifelen, niet meegeteld. Kan er zo verschrikkelijk slecht tegen om te blanken als ik ben ingehuurd als gids! En nu is Wolfs plan om vrijdag te gaan slepen op tonijn en bonito. Heb hem verteld dat er wel wat zitten maar dat het niet mee zal vallen om er ééntje te vangen zo vroeg in het seizoen. ‘Maakt niet uit, gewoon proberen’. Ze hebben speciaal allerlei Japanse ingrediënten, soja saus en zeewier meegenomen om sashimi te maken van zelfgevangen tonijn. Dat heb ik weer. Nog een dag blanken en ik kan zo in een dwangbuis. We hebben vandaag wel verschrikkelijk gelachen. Nog, als ik er aan terug denk. Staat een Cubaanse tourist te kijken als we een tonijnenkop indraaien om te vervangen door een verse. Doet die droogkloot van een Wolf, in het Nederlands en heel druk gebarend, net alsof de rest van de tonijn is afgebeten door een haai. De ogen van die vent werden groter dan van de tonijn. Denk niet dat de beste man deze vakantie nog gaat zwemmen.

Vissen op La Palma. Geen vogelbekdier of w.c.eend maar een trompetvis.

 

vissen la palma trompetvis

 

 

De Trompetvissen zijn, zoals de op hen lijkende fluitbekvissen weer onderdeel van een grotere vissenfamilie de ‘straalvinnigen’ waaronder ook de in Nederland voorkomende zeenaalden en zelfs stekelbaarsjes vallen.

Trompetvissen zijn lange slanke vissen die tot een meter lang kunnen worden. Maar in vergelijking met de soepele aalachtigen en murenen zijn trompetvissen echte stijve harken. Op dat stijve lichaam staan de vinnen op hun iets naar beneden gebogen achterlichaam. Hiermee zwemmen ze behoedzaam over het rif en langs rotswanden en proberen zo min mogelijk op te vallen. Dit doen zij door: of een positie in te nemen met hun kop naar de bodem, zodat ze lijken op zeegras of gorgonen, of zij zwemmen zo dichtbij een andere vis, dat het lijkt alsof zij daar onderdeel van zijn. Zo’n vis moet dan wel,  wat kleur betreft, enigszins op hen lijken
Vanuit deze camouflage beoefenen zij ook de jacht op kleine visjes, die zij, als ze dicht genoeg genaderd zijn,  naar binnen zuigen met hun lange buisvormige bek. Trompetvissen zijn echter niet makkelijk met kunstaas te verleiden. Als je van de kant vist, zitten er vaak meerderen tegelijk vlak achter je aas aan als dat vlak bij de rotsen komt. Maar pakken ho maar. Werp je daarna een levend aasvisje voor hun musikale neus, is het meestal bingo. Vooral rond de zuidpunt van La Palma kom je veel trompetvissen tegen.

vissen op la palma , Vissen opruigstaartpijlstaartrog op La Palma.

la.palma.vissen.ruigstaart pijlstaart

 

Andere kop met fotoshop.

 

In de ontdekkingsfase van het strandvissen op grote roggen hier op La Palma moesten we nog veel leren. Zo haakte Marco Mooldijk vier maal in één week roggen waarbij hij niets te vertellen had en lijdzaam moest toezien hoe die aan de 50 ponds lijn onhoudbaar door de slib heen knalde richting Venezuela. Met het vliegtuig waarmee Marco vertrok, arriveerde Jacob. Ik aan Jacob verteld wat er gebeurd was en dat ik er veel voor voelde omhoog te gaan naar 80 ponds. (Inmiddels vissen we met 130 ponds) Was Jacob het helemaal mee eens. Hij lande de eerste visdag twee 100 kg vissen plus één ruim daar boven. Op één of andere manier krijgt Freek, een vriend van Marco, deze foto in handen. Een paar dagen later krijg ik een mailtje van Freek met de foto van Jacobs grootste rog maar met Jacobs gezicht vervangen door dat van Freek. Freek is namelijk nogal handig met fotoshop. Hij had Marco een lulverhaal verteld dat hij voor een fotoreportage op de Canarische eilanden moest zijn en een dag bij mij op La Palma is gaan vissen. Met als resultaat ‘deze’ fantastische rog. Of ik het spelletje mee wilde spelen. Natuurlijk wilde ik dat. Arme Marco. Hij feliciteerde Freek overigens wel sportief  met zijn vangst. Weet eigenlijk niet of hem ooit verteld is dat het een geintje was. Bij deze dan Marco: ” Freek z’n kop was fotoshop.”

vissen op La Palma ; Slepen langs de rotsen op diverse vissoorten op La Palma.

la.palma.vissen.sama.roquera la.palma.vissen.barracuda

la.palma.vissen.grouper

Kun je daar sashimi van maken ?

Vanmorgen aan de haven van een aantal beroepsvissers gehoord dat er op dit moment geen tonijn in onze wateren te bekennen is. Oh, oh, dacht ik. Pak maar vast een dwangbuis, dat trek ik niet. Hele dag trollen op tonijn en al weten dat je waarschijnlijk gaat blanken. Wel cirkelde er vannacht een 300 kilo plus hamerhaai rond de boot van enkele beroepsvissers die op makreel bezig waren. “Ook goed”, dacht ik. Maar Wolf(gang) zag dat niet zitten, uren trekken aan een vis. Hij is hier immers op vakantie. Nee Wolf en Karin wilden gewoon slepen op tonijn voor hun eigen gevangen sashimi. Richting noorden gevaren en net buiten de wind en grote golven, in een soort taartpunt onder de kant, kunnen vissen op van alles en nog wat. Bij iedere vis die ze vingen vroegen ze: “Kun je daar sashimi van maken.” Ik heb op alles ja geantwoord. Alleen bij hagedisvissen heb ik nee gezegd.  Nu is er alleen één probleempje. De vrouwen hadden afgesproken vanavond gezamelijk te barbecuen. Ik kan dus zelf ook aan de alternatieve sashimi. (Achteraf bleek dat heel lekker te zijn.)

La Palma vissen: Coryphaena hippurus, Mahi mahi, goudmakreel, dolfinfish, dorado.

Vissen op La Palma, mhi mahi

 

Bij La Palma kun je uitsluitend in de zomer op Mahi mahi vissen. Het zijn hier zomergasten. Meestal gaat het om kleinere exemplaren. In september worden wel eens grotere vissen gevangen, aan lures die bedoeld zijn voor marlijn. De naam mahi mahi komt uit Hawaï. Doordat in het engels voorheen de naam dolfinfish gebruikt werd, gaf dit nog wel eens niet-vissers het idee dat het om dolfijnen zou gaan, waar op gevist werd. De naam mahi mahi is internationaal onder vissers inmiddels aardig ingeburgerd. Op La Palma, net als in andere Spaanstalige landen noemen ze deze vissen dorado’s. Mahi mahi’s zijn ware lucht acrobaten en kunnen snelheden van net geen honderd kilometer per uur bereiken. Als je aan het vissen bent op toch ook snelle vissen als bonito’s, hebben die geen schijn van kans je aas te pakken tegen de veel snellere mahi mahi’s. De mahi mahi is de snelst groeiende vis van de oceaan. Een vis zoals op de foto hierboven is nog maar een jaar oud. In uitzondelijke gevallen kunnen deze vissen een gewicht van vijftig kilogram bereiken. De mahi mahi is echt een oppervlakte vis van de open oceaan. Doordat het bij La Palma direct zo diep wordt kun je ze hier soms ook redelijk dicht bij de kant aantreffen. Eén jaar hebben we ze zelfs in de haven gezien. Maar dat zal wel een navigatiefoutje geweest zijn. Deze vissen zijn vaak te vinden onder drijvende voorwerpen op zee. In gebieden waar je soms drijvende velden met sargasso wier tegenkomt, is het soms een waar visfeest om op mahi mahi te vissen. Op La Palma moeten we het hebben van andere en kleinere drijvende zaken. Vaak zien we ze ineens onder de boot als we driftend aan het vissen zijn. Dan gaat er zo snel mogelijk klein kunstaas over boord. Of, wat nog mooier is, freelinen met slechts een beaasde haak aan het einde van de lijn. Als je een mahi mahi gehaakt hebt, volgt de rest van de school vaak het gehaakte exemplaar tot aan de boot. Het is dan zaak om de eerste niet te snel aan boord te halen maar wachten tot er een tweede gehaakt is. En zo af blijven wisselen. Grotere exemplaren reizen vaak als een paartje. Het mannetje heeft een veel prominenter haast vierkant voorhoofd. Dat van het vrouwtje is veel lager en afgerond. Foto’ maken van de prachtige kleuren van deze vissen is nog een hele opgave. Het lijkt haast wel een commando bliksemactie. Fototoestel moet klaar liggen. De spartelende gladde vis proberen in je handen te houden en klikken maar. De vis komt goudgeel gekleurd aan boord Dat verandert al heel snel in een fel blauw. Dit gaat vervolgens na twee keer knipperen met je ogen over in een mat zilver grijs. Als je drie foto’s naast elkaar zou leggen zie je alleen aan de vorm van de vis dat het om dezelfde gaat. Onder water, als ze niet gehaakt zijn, hebben de mahi mahi’s overigens gewoon een normale, zilver-grijze schutkleur. Het zijn net toverballen.

Vissen op La Palma. Blauwkeeltje komt voor van Noorwegen tot Zuid Afrika.

La Palma vissen. Blauwkeeltje

 

Op La Palma noemen ze deze vis Boca Negra. In het Nederlands Blauwkeeltje, vanwege de donkerblauw gekleurde binenkant van de bek en keel. Het is net of deze vis van die fop-kauwgom in zijn mond heeft gehad. Het blauwkeeltje komt voor in de Atlantische oceaan van Noorwegen tot Zuid-Afrika en in de Middelandse zee. Deze vis leeft op dieptes tussen de 100 en 800 meter op zachte bodems. De maximale lengte is net veertig centimeter, maar de vissen die je vangt zijn meestal rond de vijfentwintig lang. Het is het enige familielid van de schorpioenvissen waar serieus commercieel op gevist wordt. Vooral in Catalonië wordt deze vis als een delicatesse beschouwd. Hij eet voornamelijk garnalen en andere kleine zeediertjes. Dat proef je dan ook aan het vlees. Het vrouwtje van het blauwkeeltje kan spermacellen in haar eileider opslaan en later gebruiken. Er kunnen in één en het zelfde vrouwtje dan ook eitjes in verschillende stadia van ontwikkeling voorkomen. Aangezien deze bodemvis een familielid van de schorpioenvissen is, is het oppassen geblazen voor de giftige stekels in de rugvin.

Vissen op La Palma. De verdovende stroomstoot van de sidderrog op La Palma.

La Palma vissen, electrische sidderrog

 

Tijdens het rogvissen hier op La Palma wordt mij nog wel eens gevraagd of alle roggen giftige stekels op de staart hebben. Lachend antwoord ik dan meestal:” Nee, van de tien soorten die ik tot dusver gevangen heb is er ééntje zonder stekel. Die geeft stroomstoten.” De gemarmerde sidderrog (torpedo marmorata) stelt als sportvis niet veel voor. Het is net een pudding. Tja, dat krijg je als je haast niet aan lichaamsbeweging doet. Deze rog ligt meestal stil, vaak gedeeltelijk onder het zand, te wachten tot er een nietsvermoedende prooivis langszwemt. Die stakker krijgt dan een stroomstoot waardoor die verlamt raakt en vervolgens opgegeten. Sidderroggen kunnen met hun speciale electrische cellen flinke stroomladingen opwekken, tot wel ruim tweehonderd volt. Hoe groter de rog dest te hoger het voltage. Tesamen met een amperage van vijftig en het uitstekend geleidende zeewater, kan hierdoor een volwassen vent tegen de vlakte slaan. Meestal hebben ze echter tijdens de dril hun electrische lading al verbruikt en valt het onthaken gelukkig mee. Vaak voel je wel wat, maar meer dan schrikken doe je niet. Geef de vis voor het terugzetten echter niet teveel tijd om zijn lading weer op peil te brengen, anders neemt hij je alsnog te grazen. Op La Palma noemen ze deze vis overigens Gitarra (gitaar).

Vissen op La Palma. Diepzeevissen op Conejo’s op het Canarische eiland La Palma.

la palma vissen, conejo's

 

Op la Palma diepzeevissen is best goed te doen. De stroming valt meestal wel mee. We zitten hier aan de west kant van het eiland meestal in de luwte qua golven en wind. Er zijn voldoende interessante soorten zonder commerciële waarde waar je op kunt vissen. “Wat is er dan mis mee”, hoor ik je denken. Nou dat zal ik je zeggen; “Die k#t conejo’s !”

Laatst ook weer. Komt iemand naar La Palma om gericht op grote escolar te vissen. Alles tot in de puntjes georganiseerd. Nieuwe lijn, speciale hengels, fantastisch aas, puike onderlijnen, duur ‘Esca-Lichtje’ er aan, en zakken maar. Zijn we in de zone beland waar we de grote escolars verwachten, valt ineens de lijn slap, doorgebeten. Gebruik je dan geen staal ? Jawel, met 300 kilo trekkracht. Maar die k#t-conejo’s bijten gewoon je dyneema hoofdlijn door, tientallen meters boven je aas. Het zijn net dyeema-schaartjes met een staart. Conejo betekent in het Nederlands konijn. konijnen knagen, en dat is precies wat deze vissen doen met hun mega gebit. Soms laten ze je aas ongemoeid maar knagen ze wel aan het lood wat er vlak bij hangt. Of erger nog, bijten ze in je dyneema hoofdlijn.  Zo maar valt je lijn ineens slap. Dan weet je het al. Een vermogen hebben die vissen ons al gekost. Het punt is dat conejo’s een voorname voedselbron vormen van andere vissoorten zoals onder andere escolar. Dus als je de conejo’s gevonden hebt, is er ook een kans op hun belagers. Maar het blijft vissen in de gevarenzone. Echt onze vrienden zijn het niet. We scheppen er dan ook  een, aan sadisme grenzend, genoegen in om deze lastpakken, voorzien van een 12/0 haak, terug te sturen naar waar ze vandaan kwamen. Hopend dat er dan iets groots aan zo’n conejo gaat knagen.

 

Diepzee vissen op La Palma. Vissen op half water. Pez Tostón, Taractichtys longipinis.

 

La Palma vissen diepzee vissen op Pez Tostón

 

 

Hier op La Palma vissen we tijdens het diepzeevissen vrijwel altijd met groot aas, een 12/0 haak en een zware hengel. Jacob had van de week al een sixgill geland. De dag erna begaf de langzame versnelling van de zware penn-international het tijdens de dril van een andere sixgill door Dennis. Was een mooi moment om het roer om te gooien. We zouden, noodgedwongen, eens gaan kijken of we, met een lichtere hengel een ander onderlijn systeem en kleinere haken met kleiner aas, andere vissoorten zouden gaan vangen. We hebben een soort weegschaal zoals we in Nederland op de tong gebruikten in elkaar geknutseld. Alleen dan een wat grotere uitvoering. Een meter lang van 3 mm dik verenstaal en met aan de uiteinden stalen onderlijnen van 40 cm met een 8/0  gestoken haak. Dit bleek een schot in de roos te zijn. We hebben al diverse nieuwe vissoorten geland. Het begon gelijk al goed tijdens een experiment op half water met een doublet van twee Pez Tostón (Taractichtys longipinis). Sterk vechtende vissen, met een indrukwekkende ‘caudal’ op de staartwortel. Ze hebben geen last van het druk verschil en vechten tot aan de oppervlakte. Of beter gezegd, tot in de boot. Opvallend is niet alleen de onderstaande bek maar vooral ook dat de beenplaatachtige staartvinnen asymetrisch gevormd zijn. Duidelijk een snelle vis die zijn prooi van onderaf belaagd. De kleuren van de vis op de foto zijn de echte kleuren van de levende vis en waren bij beiden vissen identiek.

Speciman-hunting op La Palma. Gericht vissen op grote escolar op La Palma.

Zoveel vissers zoveel visserijen zou je haast denken. Hoe verschillend kunnen de interesses van vissers zijn. Ben je met de ene visser gericht op allerlei soorten aan het vissen, wil de andere slechts één vis. Maar dan wel een zo’n groot mogelijk exemplaar van een bepaalde soort.

 

 

 

La Palma vissen. Sixgill,ongewenste bijvangst.

Jacques was al twee keer eerder bij me op La Palma komen vissen. De eerste keer was dat op grote rog. Dat was gelukt en als mooie bijvangst had hij een grote amberjack vanaf het strand. De tweede keer was het doel een sixgill haai te vangen. Ook dat was geen probleem, en bovendien had hij onder andere een grote hamerhaai als bijvangst. Dat schept dus verwachtingen voor de derde keer dat hij op La Palma komt vissen.

La Palma vissen, dril grote escolar.

 

 

Dit jaar stond grote escolar op het verlanglijstje. Alles was afgestemd op één groot exemplaar van deze soort. Kort voordat Jacques kwam had ik contact met Hendrik Jan. Die vertelde dat Jacques en hij voordat deze afreist naar La Palma, nog een avond op grote graskarper gaan vissen. Gekscherend zeg ik dat hij niet al zijn geluk moet verschieten tijdens die sessie. Maar ook nog wat over moet houden voor het vissen op La Palma. Hendrik Jan stelt dat Jacques al voor twee levens geluk heeft verbruikt. Deze opmerking zou  me later nog wel eens te binnen schieten.

 

 

In lijn verstrikte schildpad bevrijd
Kleine Boca dulce, als ongewenste bijvangst.

 

 

 

De periode voor dat Jacques arriveerde werd er door mijn beroepsvissers-buren in de haven niet ene melding gemaakt dat ze last hadden van escolar die vis van hun haken rukten. De escolars leken wel verdwenen. Na wat geëxperimenteer op diverse plaatsen langs het eiland, besloten om stug op ‘mijn onderwater berg’ te vissen. Dat is een stek waar vrijwel nooit gevist wordt, maar wel regelmatig grote vis oplevert. De tweede dag op deze berg was het al raak. Terwijl ik de hengel op mijn schouder heb rusten om even de motoren onder de lijn door te manouvreren, probeert iets mijn sleutelbeen te vermorzelen. Ik roep tegen Jacques; “Pak hem, vis! ” Jacques, toch ook niet de kleinste, wordt haast voorover de boot uitgetrokken. Even later als we de boot en hengel in de juiste positie hebben voor het gevecht, is duidelijk aan de keiharde tikken op de hengel te zien dat het om een grote escolar gaat. Hebbus ! Takel met dubbele haak, wapperlijn van een meter of zeven. Die haken zitten binnen. Die vis is voor ons. Nee, wat gebeurt er? De dyneema schiet tussen de houder en het toproloog. Ik haal het er tussen uit, maar de lijn is beschadigd. Jacques weet een meter of veertig lijn op de reel te krijgen. Maar dan duikt de vis op zijn ‘escolars’ vol gas naar beneden. Zodra de beschadiging het topoog weer verlaat breekt de lijn. Het is even stil. Maar dan zitten twee Nederlanders in Spaanse wateren hardgrondig te vloeken. Hoe is het mogelijk. Alles klopte, niets aan het toeval over gelaten. Er zit vrijwel geen escolar, maar toch weet je de vis waar je op jaagt te haken. En dan gebeurt er zoiets. Dit was hem. Dit was de vis waar Jacques voor naar La Palma was gekomen.

 

 

Escolar, maar niet het formaat waar het om ging.

 

 

Daarna de Aftco rol-topogen bekeken van de hengels die Jacques speciaal voor deze trip van Mario had geleend. Een halve minuut werk was het om de speling te verwijderen. Maar wel een vis te laat. Vaak zullen we hier nog aan terug denken. De dagen erna hebben we nog wel de escolars gevonden. Maar als er geen grote inktvis aan het aas ging hangen werd dat wel gegrepen door een kleine escolar. Deze keer is de target-vis dus niet gevangen. Wel nog twee, ongewenste, bijvangsten van ‘kleine’ sixgills en een aantal andere haaiensoorten. Volgend jaar in de herkansing. Zo werkt dat met speciman-hunting. Iets waar ik toch nog steeds een beetje aan moet wennen.

Vissen op La Palma. Touwtrekken aan diepzeekabeljauw (Mora moro) op La Palma.

La Palma vissen, diepzeekabeljauw, Mora moro.

 

Een aantal weken geleden hier op La Palma met Jacob met een nieuw onderlijn systeem en kleinere haken (8/0) getracht nog niet eerder door hem gevangen vissoorten te vangen. Was een groot succes. Een leuk aantal nieuwe diepzeevissoorten op zijn lijstje bij kunnen schrijven. Op een gegeven moment de montage naar achthonderd meter laten zakken in een zone waar we nog steeds stiekem hopen op een ‘escolar chino’. Op het moment van het bereiken van de bodem gelijk een aanbeet. Maar de hengel boog niet genoeg door om dat hele eind te gaan draaien voor iets kleins. We visten immers met een oversize weegschaal met twee haken. Even later krijgen we weer beet. Nu wel iets groots. Zo groot dat ik uitroep; “Nee hè, een sixgill”. Twee dagen eerder hebben we in dezelfde zone namelijk ook al zo’n diepzeemonster gevangen. Maar nu zitten we met een veel lichtere vijftig ponds hengel. Die stok staat dan ook gevaarlijk krom. Volgens Jacob is het echter geen sixgill. “Maar kijk dan naar die hengel”, zeg ik tegen hem. Toch is het geen sixgill volgens Jacob, want het voelt anders. Hij heeft inmiddels al zes van die grote diepzee haaien gevangen op La Palma. Bovendien heeft hij de hengel in zijn handen. Na ruim vijf minuten, misschien wel tien, zien we de zware vis beetje bij beetje losscheuren. Als de onderlijn bovenkomt blijkt er weer een nieuwe vissoort aan te hangen. Nou ja nieuw, eigenlijk is die behoorlijk tweedehands. Iets groots heeft de Mora moro (diepzeekabeljauw) helemaal in zijn bek gehad.  De vis leeft nog maar ziet er niet meer uit. Maar inderdaad, wat het ook geweest is wat de vis naar binnen had gewerkt, het is geen sixgill geweest. Want die zou de vis direct gehalveerd hebben met zijn gebit. Het is iets groots geweest zonder tanden maar met raspige beenplaten in de bek. Aan beroepsvissers in de haven gevraagd wat het geweest zou kunnen zijn. Die hielden het op Cherne. Maar wat ik heb kunnen vinden in de boeken zwom niet diep genoeg of werd niet groot genoeg om het geweest te kunnen zijn. Nu zat ik pas een onderwatervideootje, dat we onlangs gemaakt hadden van een drijvend vat met een hoop jonge vis eronder, te bekijken. Daar zag ik een jonge wrakkenbaars (Polyprion Americanus). Gelijk de boeken weer in gedoken en op het net gezocht. Wat denk je, deze vis komt voor tot op dieptes van wel duizend meter en wordt zwaarder dan honderd kilo. Dus deze Cherne bedoelden de beroepsvissers. Op het net vond ik ook een stuk dat vertelde dat in de Verenigde Staten wrakkenbaarzen gevangen worden met uit Europa afkomstige haken er in. Het visje migreert dus ook nog eens aardig. Ik heb altijd gedacht dat die grouperachtigen standvissen zijn. Ze zijn overigens niet erg kieskeurig qua aasvis. Die Mora moro die hij van onze haak probeerde te stelen is een stinkdier eerste klas. Toen die aan boord kwam keken Jacob en ik elkaar ongelovig aan. Die levende vis stonk zoals hij eruit zag. Als of hij al tijden in ontbinding was. Eet smakelijk.

Werpend vissen op La Palma, vanuit de boot met spinhengels op diverse vissoorten.

Vissen La Palma. De noordkust van La Palma.

Zeldzame riffen bij La Palma

 

Vrijwel zonder uitzondering willen mensen, die hier met me op La Palma komen vissen, grote zware vissen proberen te vangen. Groot was mijn verbazing dan ook dat Garey van de week met spinhengels op gevarieerde kleinere vissoorten wilde vissen. Hij wees met zijn handen vissen aan tot zo’n veertig centimeter. “Heb ik dat”, dacht ik. Op het moment is het al lastig genoeg om slepend iets te vangen, laat staan werpend. Maar hij liet zich niet ompraten. Niks sleuren aan grote vissen, lekker peuteren met licht materiaal. De dag die we hadden uitgekozen, bleek het ongekend goed weer met een uitzonderlijk rustige oceaan. Zelfs aan de noordkant van het eiland hield de oceaan zich gedeisd. Nu begon ik er zelf ook in te geloven, in dat ‘torrenpikken’. “Als we daar kunnen komen gaat hij niet alleen kleine vis vangen”, dacht ik. De keren dat ik er heb kunnen vissen waren zonder uitzondering zeer geslaagde visdagen. Maar vreemd genoeg niet deze dag. Slepend met diepduikende pluggen op zoek naar de vis, bleef het opvallend stil. Van ellende maar op hagedisvissen gaan werpen in beschut gelegen baaitjes. Die doen het immers altijd. Ook mochten we een half uurtje actie op kleine pilkertjes beleven aan de uiterste noordpunt van La Palma. Maar dat stopte helaas abrupt alsof er een knop werd omgedraaid.

 

la palma werpend vissen

 

 

Werpend vissen langs de noordkust van La Palma.

 

 

 

 

La Palma vissen, Cabrilla
La Palma vissen, Araña

 

 

                                                                                    

Op de terugweg over open water gaan slepen in de ijdele hoop bonito of mahi mahi tegen te komen. Wel kwamen we nog een drijvend plastic vat tegen. Daaronder was het net een zeeaquarium met allerlei jonge vis. De volgende dag in de haven van beroepsvissers begrepen dat er de voorgaande dag door iedereen uitzonderlijk slecht gevangen was. Dat maakte het een klein beetje makkelijker te accepteren dat we niet zo succesvol geweest waren als ik gehoopt had. Er werd gesuggereerd dat de orkaan die zich tussen de Kaap Verden en de Canarische eilanden aan het ontwikkelen was, de oorzaak zou zijn.

 

 

hagedisvis

 

La Palma vissen, Pargo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

La Palma vissen, Gallo cochino

 

La Palma vissen, Pez piloto

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe het ook zei, het is geen visserij die ik kan gaan aanbieden. Hoe leuk Garey en ik de manier van vissen deze dag ook gevonden hebben. La Palma is geen bestemming die geschikt is voor zulke visserij. Er zullen momenten zijn dat het dat wel is. Net als bijvoorbeeld vorige zomer, toen we twee maanden lang werpend op bonito’s hebben kunnen vissen. Maar dat zijn uitzonderingen. Voor het vissen met spinhengels of vliegenhengels zijn er veel betere bestemmingen dan La Palma. Het wordt hier gewoon te snel te diep en er zijn haast geen riffen. Ik weet het, ook vliegvissers kunnen vaak onvermoeibaar werpen op kleine vis. Rudy en Taco hebben met hun lat vanuit mijn bootje met veel plezier allerlei klein spul gevangen. Maar ik kan het gewoonweg niet aanbieden. Niet op La Palma. Ik ga het overigens wel zelf af en toe proberen, samen met Ramón, op momenten dat de vis wel onder de kant zit. Kan ik gelijk de kinderziektes er uit proberen te halen. Want ik moet nog veel leren. Te beginnen met de dieptemeter weer te gebruiken. Daar was ik al een tijdje mee gestopt tijdens het vissen in die onpeilbare dieptes hier rond La Palma. Ik doe de laatste jaren alles op gps en landmarkeringspunten.

 

 

 

De kleurrijke noordkust van La Palma.

 

De kleurrijke noordkust van La Palma

 

 

 

Vissen op La Palma. Stand-up vissen op grote rog op het Canarische eiland La Palma.

La Palma vissen. Stand-up dril van ruigstaart rog.
La Palma vissen. Stand-up dril grote gele ronde rog.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afgelopen september was Arie met zijn vrouw Marjan voor de vierde achtereen volgende maal voor zijn jaarlijkse (vis)vakantie op La Palma. Arie heeft  voor een groot deel hetzelfde gevoel bij vissen als ik zelf. We willen dolgraag grote vissen vangen, maar tussen de kleinere door. We houden van een hoop actie. Dagen vissen voor misschien die ene grote vis is niet ons ding. Kromme hengels willen we, zo vaak mogelijk als het kan. Speciaal voor het strandvissen op rog op La Palma heeft Arie een paar hengels volkomen omgebouwd. Op deze hengels heeft hij twee Alvey reels die hij uit Australië heeft over laten komen. Werkelijk een perfecte combinatie voor deze kantvisserij op grote afstand. Maar wat doe je dan als de oceaan bij La Palma de hele zomer al als een spiegel is, het water kristal helder en de rog te ver uit de kant zit. Juist ja, dan schakel je over op de bootvisserij. Want we willen immers veel actie.

 


 

 

Vissen la Palma. Gele ronde rog
Vissen op La Palma. Gele ronde rog

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Arie en ik mogen wat betreft voorliefde voor het soort visserij dat we het liefst beoefenen dan op elkaar lijken. De uitvoering ervan verschilt echter nog wel een beetje. Een beetje veel mag ik wel zeggen. Waar ik in de loop der jaren steeds gemakzuchtiger ben geworden voor wat betreft de voorbereiding en onderhoud van het materiaal, is Arie nog steeds een Pietje precies. Alles is met militaire precisie voorbereid. Zo heeft hij zelf ook een stand-up harnas op La Palma liggen. Op de vraag of hij vanuit de boot stand-up mocht vissen met het oog op veiligheid heb ik ja geantwoord. De oceaan was als een spiegel en hij weet wat hij doet. Wel wilde ik dat hij een veiligheidslijn tussen zichzelf en de boot aanbracht. Arie zou Arie niet zijn als hij die al niet klaar had liggen. Je vist immers uit een klein bootje op vissen die zwaarder zijn dan jezelf.

 

 

La Palma vissen. Ruigstaartrog. Roughtailstingray
Release ruigstaartrog, roughtail stingray

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Veel gasten hebben hier al op La Palma het genoegen mogen hebben om honderd kilo plus roggen te haken. Vanaf het strand zijn die redelijk te landen. Maar met de boot is het een ander verhaal. Je krijgt ze nog vaak wel tot recht onder je gedrild. Maar dan is het meestal wel afgelopen. Zelf met de hand en dikke lashandschoenen komen deze oversize platvisjes niet omhoog. Verbazend was het dan om te ervaren dat er twee roggen van de buitencategorie met dit stand-up vissen wel omhoog gedrild werden. Waarschijnlijk een combinatie van direkt een ongelofelijke hoeveelheid kracht op de vis loslaten en dit al doen terwijl de vis nog ver van de boot is waardoor de lijn onder een schuine hoek loopt. Tijdens de eerste run na de aanbeet van de gele ronde rog waarschuwde ik Arie al dat dit hoogst waarschijnlijk een vis was die we niet zouden gaan landen. Daar dacht hij echter anders over. Arie had af en toe het gevoel dat hij zijn voeten door de bodem van het bootje heen stond te trekken.  Maar die vis kwam boven. Ik vermoed dan ook dat hij de volgende dag meer last had van zijn rugblessure dan hij liet blijken. Maar eens een marinier altijd een marinier. Zelfs als die op dat moment wel wat weg had van Roodkapje…

 

 

Strandvissen op grote roggen op La Palma. Golven op het strand, vis onder de kant.

 

 

 

Keiharde bonito kop voor de tewaterlating.
Geplette, leeggeperste en weer uitgespuugde kop.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De hele zomer is de oceaan aan de westkust van La Palma al als een spiegel. Funest voor de strandvisserij is dat. Doordat er geen golven op het strand beuken, zit er geen stof in het water. Kraakhelder is het water. Duikers stellen dat er op uitzonderlijke dagen soms tot vijftig meter zicht is. De roggen die de ogen boven op de kop hebben zitten, vinden dit heldere water en felle zon niet echt een goede combinatie. Bovendien zal er bij zo’n rustige oceaan ook weinig bij elkaar te scharrelen zijn vlak voor het strand. In ieder geval, de strandvisserij op rog was ronduit slecht afgelopen jaar. Met de boot op dieper water was er echter meer dan genoeg actie te beleven. De gasten konden dus toch gewoon hun vis vangen. Kort geleden met Arie na een dag blanken vanaf het strand, de handdoek gegooid en met de boot gaan vissen. Toen John onverwacht mailde of ik tijd had met me te gaan vissen vanaf het strand omdat hij een last-minute naar La Palma nam, heb ik verteld dat hij beter ergens anders heen kon gaan. Ik had wel tijd, maar geen zin. Als ik ingehuurd wordt als gids, en er wordt niet gevangen, kan ik zo in een dwangbuis. Maar wat doe je als je een gast krijgt die wel tegen heftige windgolven kan, maar bij een beetje deining geen deuk meer in een pakje boter slaat. Zo zeeziek wordt hij van die deining hier. Afgelopen zomer steevast met mensen met de boot gaan vissen.  Je kunt je dus wel voorstellen dat ik niet echt uitkeek om met Wil te gaan strandvissen. Maar bootvissen was geen optie, dat hadden we het jaar ervoor twee maal geprobeerd. Het leek wel of hij dood ging. Verplicht strandvissen werd dat dus, met lood in mijn schoenen.

 

 

 

Strandvissen op La Palma. Gele ronde rog.

 

De eerste visdag werden we blij verrast. Toen we voor het eerste licht bij het strand arriveerden, stonden er golven. Zodanig zelfs dat ik regelmatig moeite had om met de kano door de branding te komen bij het wegbrengen van het aas. Mijn angst om te blanken bleek ongegrond. Met de golven waren ook de roggen weer kort onder het strand gekomen. Het werd gewoon een hele goede visdag, met nog een mooie gele ronde rog voor Wil. Die had hij de voorgaande drie vakanties op La Palma nog niet gevangen.  Die Gele ronde roggen hebben net als hun zwarte soortgenoten een ongelofelijke kaakdruk. Andere roggensoorten zoals de vlinders en ruigstaarten, slikken een bonitokop gewoon in en trekken vervolgens de hengel krom of zwemmen de lijn slap. Deze ronde roggen persen echter zo’n kop plat alsof het pudding is. Al het eetbare wordt uit de keiharde kop geperst. Daarna worden de resten uitgespuugd en zie je meestal geen tikje op je hengel. Gelukkig prikt af en toe de haak per ongeluk in een lip en is de rog alsnog de sigaar. Na zo’n visdag ga je de volgende visdagen met meer vertrouwen strandvissen. We kunnen wel stellen dat die dagen erna ronduit spectaculair waren. Maar op een manier die we niet verwacht hadden. Maar daarover later mee.

Vissen op La Palma. Slepend vissen op barracuda op het Canarische eiland La Palma.

Eindelijk, Mischa zijn eerste barracuda ooit.

 

Verleden jaar had Misscha een serieuze poging ondernomen om eindelijk ook eens een barracuda te vangen. Aan lichte hengels die dag wel twee fraaie langvin tonijnen gevangen, maar weer geen barracuda. De zelf gemaakte houten barracuda die zoonlief Ramon als een geintje Mischa voor diens verjaardag had gegeven, hangt nog steeds bij hem in de woonkamer. Dit jaar werd er echter met geen woord gerept over barracuda. Mischa en Jürgen wilden allerlei soorten visserij doen, en dan nog het liefst op één dag. Maar vissen op barracuda zat daar niet bij. Jürgen had de voorgaande visdag nog wel een barracuda weten te landen, Misscha (natuurlijk) weer niet.

 

 

La Palma vissen. Anderhalve barracuda.

 

Toen we de volgende visdag in de ochtendschemer de haven verlieten waren de pluggen nog maar net nat gemaakt of de spinhengels gingen al krom. Je gelooft het nooit, barracudas! En ook aan de spinstok van Misscha, jawel. Keer op keer wisten we de school cuda’s weer te vinden. Geen groten, maar wel vol op actie. Op een gegeven moment roept Jürgen: “Oei dit is een grotere”. Als ik vervolgens om kijk om de leader te pakkken, zeg ik lachend: “Welnee, hij is juist een stuk kleiner”. Er hing alleen nog maar een hevig spartelend voorste gedeelte  aan zijn plug. De rest was weg. Aan de ruwe randen van de gehalveerde barracuda is te zien dat waarschijnlijk een haai of grote bluefisch de barra gehalveerd had. Moet je je voorstellen dat dat met de eerste barracuda van Misscha gebeurd zou zijn. Hij zou geen leven meer gehad hebben. Wat zouden vismaten Jürgen en Marco hem gepest hebben. En anders ik wel.

La Palma vissen. Strandvissen op grote roggen op het Canarische eiland La Palma.

Pakezels.

 

 In Nederland was ik van huis uit niet zo’n karpervisser. Ik viste meer op zee en op roofvis. De laatste twee jaar voor onze emigratie echter wel op karper gaan vissen op het Haringvliet en het Volkerrak. Op groot water dus, dat heeft altijd mijn voorkeur gehad. Op La Palma ben ik gewoon op dezelfde weg doorgegaan. Want je kan wel stellen dat het rogvissen vanaf het strand veel op karpervissen lijkt. Het begint al met al dat gesjouw van je spullen.

 

 

wind op de kant

 

 

Dan kies je natuurlijk, net als bij het karperen, je stek waar de wind op de kant staat.

 

 

voerstek opbouwen

 

 

Vanzelfsprekend dient er, net als bij het karpervissen, een voerstek worden opgebouwd met een voerbootje.

 

 

stringetje

 

 

Net als bij het karpervissen, pas je het aas aan de omstandigheden aan. Soms kies je voor een single-hook bait soms soms voor een stringetje. 

 

 

aas bevestigen om het uit te varen

 

 

Voorbereidingen om het aas uit te varen, net als bij het karpervissen.

 

 

aas uit varen

 

 

Wachten op een gelegenheid om door de branding heen te kunnen met het voerbootje.

 

 

golven la palma

 

 

 

Na de volgende golf wordt het zo te zien even wat rustiger.

 

Vissen op la palma wachten op een aanbeet.

 

En als dan alles op zijn plek ligt, wachten op de aanbeet. Net als bij het karpervissen.

 

Met de vis op de foto. vissen la palma

 

En dan de uiteindelijke beloning, net als bij het karpervissen.

 

vissen la palma ronde rog

 

 

Want daar doe je het uiteindelijk allemaal voor, net als bij het karpervissen.

La Palma vissen. Acrobatiek van een zwaargewicht. Vissen op sixgill op La Palma. (kopie)

la palma vissen sixgill haai

 

Vissend op grote diepte is het niet meteen altijd even duidelijk wat je gehaakt hebt. Is het een zware sixgill dan is dat wel direct duidelijk door het geweldige gewicht dat er aan je hengel hangt. Is het een kleiner exemplaar moet je even wachten op de dansende bewegingen van je hengeltop. Dan weet je het, een sixgill. Deze vissen maken geen lange runs als ze gehaakt zijn. Ze vechten ook niet echt verticaal zoals sommige andere diepzeevis soorten. Ze zwemmen vaak in één richting die ze af en toe wijzigen. Maar regelmatig krijg je dan weer die onregelmatig dansende bewegingen op je hengeltop. Dit gebeurt ook bij de grote joekels. Dat zijn de momenten dat je soms problemen hebt om contact te houden met de vis. Dat is dan ook het ogenblik waarop een vis soms verspeeld wordt. Als je ze omhoog gedrild hebt naar zo’n driehonderd meter onder de oppervlakte, gaan de meeste diepzeevissoorten een beetje lastig doen. Ze krijgen door het zonlicht, dat tot zo diep in het heldere water doordringt, door dat er iets echt niet pluis is. Zo ook de sixgill. Weer krijg je die vreemde bewegingen op je hengeltop te zien. Als je een kleinere sixgill aan de zware 130 ponds hengel vrij snel naast de boot krijgt heeft deze nog wel eens wat energie over. Dan word je duidelijk waar die rare dansende bewegingen op je hengeltop vandaan komen. Een sixgill kan met dat grote lijf verrassend goed koppeltje duikelen, radslagen en salto’s maken. Opvallend dat een vis met zo’n groot zwaar lijf zo lenig kan zijn.

Vissen op zeekanjers, wind, toeristische route, tonijn en toffe ouders op La Palma.

Siera in de ochtendschemering op La Palma.

 

Weken voordat hij met zijn ouders naar La Palma kwam had Teun al diverse malen contact met me gehad. Hij schreef gek van vissen te zijn, en zou wel eens een ‘zeekanjer’ willen vangen. De dag na hun nachtelijke vlucht naar La Palma leken de omstandigheden om te gaan vissen het best. Dus het hele gezin om 05.30 uur uit de veren, zodat Teun bij het eerste licht kon gaan vissen. Ze hadden eerst een vakantie geboekt naar La Palma en daarna pas ontdekt dat ze aan de ‘verkeerde’ (bewolkte) kant van het eiland verbleven. Dus pa en ma hadden een goede reden om ook naar de westkant van het eiland te gaan. Al was het wel een beetje vroeg. Het bleek niet voor niets. Want ondanks de volle maan kregen we in de ochtendschemering toch nog een dubbele aanbeet van Sierras.

 

 

Een boot tochtje door een grot op La Palma.

 

 

Na een uurtje slepen, op een zandplaat geankerd om te gaan bodemvissen. Ondanks het gebrek aan stroming zaten we op de vis. Al vrij snel kon Teun 3 verschillende soorten rog op zijn lijstje bij schrijven. Maar toen kwam er uit het niets harde zuiden wind. In de veronderstelling dat die wind van korte duur zou zijn, zijn we maar even een groene route gaan varen. Piratenbaai, grot, van dat soort dingen. Maar de wind verdween niet, sterker nog die werd alleen maar harder. Heel ongewoon hier op La Palma.

 

Toninen kop als aas bij het vissen op La Palma.

 

 

Op den duur maar besloten dat we de visdag af zouden breken en later in de week in de herkansing zouden moeten. Zijn we bij de haven, valt de wind uiteindelijk toch nog weg. Gezamenlijk besloten om maar  terug te gaan naar de zandplaat om alsnog die zeekanjer proberen te vangen. We hadden nog één sierra die we eigenlijk aan de ouders van Teun hadden toebedacht. Maar wij vissers hadden unaniem besloten dat die tonijn als aas meer waarde had dan als avondeten.

 

Teun in gevecht met zijn zeekanjer.

 

Pa en ma ingeseind dat we tot het donker zouden doorvissen aangezien we vanwege de wind een aantal uren vissen verloren hadden. Dat was geen probleem. De ouders hadden al een berg beklommen, een busrit gemaakt, een stadje bezocht en terug gewandeld naar het strand. Daar zouden ze dan lekker een ‘sundowner’ nemen terwijl ze op Teun wachtten. Teun zou dan echter wel chauffeur moeten spelen, terug naar de andere kant van het eiland. 

 

Een fraaie vlinderrog.

 

Zodra de stroming er als nog in kwam, de kop en ingewanden van de tonijn als aas naar de bodem gestuurd. Bam, direkt raak. De hengel werd  bij de aanbeet haast uit Teuns handen gerukt. Zo had Teun uiteindelijk toch nog zijn zeekanjer en zijn ouders de rest van de tonijn. Want die hadden pa en ma na zo’n dag wel verdiend.

 

 

 

 

Na aankomst met het vliegtuig op La Palma, zijn we direct gaan vissen op grote geep.

Direkt na aankomst op La Palma vissen op Grote geep

  

Als vissende gasten op La Palma arriveren, zijn ze in gedachten vaak maar met één ding bezig. Juist ja, vissen. Zelf had ik dat overigens vroeger ook tijdens visvakanties. Na aankomst op de bestemming wilde je toch zo snel mogelijk een lijn nat maken. Als ik bekenden van het vliegveld op haal, organiseeren ik soms dan gelijk maar een korte vis-sessie. De lavarotsen achter het vliegveld zijn een goede stek voor geep. Dus staan de gasten soms een paar minuten na aankomst op La Palma al te vissen. Voor mij ook prettiger, zijn ze daarna wat meer ontspannen.

 

Zo de eerste vis van de vakantie is binnen.

 

Een paar jaar geleden al, met die oude Flo iets dergelijks gedaan. Niets vermoedend kwam hij met zijn bagage richting de parkeerplaats voor de aankomsthal. Maar hij zag me niet meteen staan. Daar heb ik hem toen later flink mee geplaagd. Want als je een lange matchhengel boven mijn paus-mobiel uit ziet steken snap je toch als visser zeker wel dat ik daar ook moet zijn. Die hengel stond ik immers in orde te maken voor het geep vissen. Kort na aankomst had die ouwe al zijn eerste vis geland.

 

We kwamen handen te kort.

 

Ook deze week hebben we dit kunstje weer uitgehaald. Aangezien ze een paar dagen met kans op regen op gaven, hebben we gelijk na aankomst maar een poging op geep gewaagd. Deze keer was het echter nog hectischer. Twee lichte hengels met dobbers en inktvis voorzien en in geworpen. Vervolgens met de lange teaser hengel een popper richting horizon gesmeten om de gepen dichter onder de kant te lokken. Aaaii, toen kwamen we even handen te kort. Twee dobbers die wegschoten en een geep aan de popper. Die ‘popper-geep’ schoot gelukkig al snel los en konden we ons concentreren op de ‘dobber-gepen’. Dat was wat je noemt een vliegende start.

Home                                vissen                                 Terug naar boven

Beleef La Palma !