www.vakantiehuizenlapalma.nl

Vissen op La Palma. Touwtrekken aan diepzeekabeljauw (Mora moro) op La Palma.

La Palma vissen, diepzeekabeljauw, Mora moro.

Een aantal weken geleden hier op La Palma met Jacob met een nieuw onderlijn systeem en kleinere haken (8/0) getracht nog niet eerder door hem gevangen vissoorten te vangen. Was een groot succes. Een leuk aantal nieuwe diepzeevissoorten op zijn lijstje bij kunnen schrijven. Op een gegeven moment de montage naar achthonderd meter laten zakken in een zone waar we nog steeds stiekem hopen op een ‘escolar chino’. Op het moment van het bereiken van de bodem gelijk een aanbeet. Maar de hengel boog niet genoeg door om dat hele eind te gaan draaien voor iets kleins. We visten immers met een oversize weegschaal met twee haken. Even later krijgen we weer beet. Nu wel iets groots. Zo groot dat ik uitroep; “Nee hè, een sixgill”. Twee dagen eerder hebben we in dezelfde zone namelijk ook al zo’n diepzeemonster gevangen. Maar nu zitten we met een veel lichtere vijftig ponds hengel. Die stok staat dan ook gevaarlijk krom. Volgens Jacob is het echter geen sixgill. “Maar kijk dan naar die hengel”, zeg ik tegen hem. Toch is het geen sixgill volgens Jacob, want het voelt anders. Hij heeft inmiddels al zes van die grote diepzee haaien gevangen op La Palma. Bovendien heeft hij de hengel in zijn handen. Na ruim vijf minuten, misschien wel tien, zien we de zware vis beetje bij beetje losscheuren. Als de onderlijn bovenkomt blijkt er weer een nieuwe vissoort aan te hangen. Nou ja nieuw, eigenlijk is die behoorlijk tweedehands. Iets groots heeft de Mora moro (diepzeekabeljauw) helemaal in zijn bek gehad.  De vis leeft nog maar ziet er niet meer uit. Maar inderdaad, wat het ook geweest is wat de vis naar binnen had gewerkt, het is geen sixgill geweest. Want die zou de vis direct gehalveerd hebben met zijn gebit. Het is iets groots geweest zonder tanden maar met raspige beenplaten in de bek. Aan beroepsvissers in de haven gevraagd wat het geweest zou kunnen zijn. Die hielden het op Cherne. Maar wat ik heb kunnen vinden in de boeken zwom niet diep genoeg of werd niet groot genoeg om het geweest te kunnen zijn. Nu zat ik pas een onderwatervideootje, dat we onlangs gemaakt hadden van een drijvend vat met een hoop jonge vis eronder, te bekijken. Daar zag ik een jonge wrakkenbaars (Polyprion Americanus). Gelijk de boeken weer in gedoken en op het net gezocht. Wat denk je, deze vis komt voor tot op dieptes van wel duizend meter en wordt zwaarder dan honderd kilo. Dus deze Cherne bedoelden de beroepsvissers. Op het net vond ik ook een stuk dat vertelde dat in de Verenigde Staten wrakkenbaarzen gevangen worden met uit Europa afkomstige haken er in. Het visje migreert dus ook nog eens aardig. Ik heb altijd gedacht dat die grouperachtigen standvissen zijn. Ze zijn overigens niet erg kieskeurig qua aasvis. Die Mora moro die hij van onze haak probeerde te stelen is een stinkdier eerste klas. Toen die aan boord kwam keken Jacob en ik elkaar ongelovig aan. Die levende vis stonk zoals hij eruit zag. Als of hij al tijden in ontbinding was. Eet smakelijk.

 

video’s            diapresentatie              vissen

 

vakantiehuizen

Beleef La Palma !