www.vakantiehuizenlapalma.nl

Vissen op zeekanjers, wind, toeristische route, tonijn en toffe ouders op La Palma.

Siera in de ochtendschemering op La Palma.

Weken voordat hij met zijn ouders naar La Palma kwam had Teun al diverse malen contact met me gehad. Hij schreef gek van vissen te zijn, en zou wel eens een ‘zeekanjer’ willen vangen. De dag na hun nachtelijke vlucht naar La Palma leken de omstandigheden om te gaan vissen het best. Dus het hele gezin om 05.30 uur uit de veren, zodat Teun bij het eerste licht kon gaan vissen. Ze hadden eerst een vakantie geboekt naar La Palma en daarna pas ontdekt dat ze aan de ‘verkeerde’ (bewolkte) kant van het eiland verbleven. Dus pa en ma hadden een goede reden om ook naar de westkant van het eiland te gaan. Al was het wel een beetje vroeg. Het bleek niet voor niets. Want ondanks de volle maan kregen we in de ochtendschemering toch nog een dubbele aanbeet van Sierras.

Een boot tochtje door een grot op La Palma.

Na een uurtje slepen, op een zandplaat geankerd om te gaan bodemvissen. Ondanks het gebrek aan stroming zaten we op de vis. Al vrij snel kon Teun 3 verschillende soorten rog op zijn lijstje bij schrijven. Maar toen kwam er uit het niets harde zuiden wind. In de veronderstelling dat die wind van korte duur zou zijn, zijn we maar even een groene route gaan varen. Piratenbaai, grot, van dat soort dingen. Maar de wind verdween niet, sterker nog die werd alleen maar harder. Heel ongewoon hier op La Palma.

Toninen kop als aas bij het vissen op La Palma.

Op den duur maar besloten dat we de visdag af zouden breken en later in de week in de herkansing zouden moeten. Zijn we bij de haven, valt de wind uiteindelijk toch nog weg. Gezamenlijk besloten om maar  terug te gaan naar de zandplaat om alsnog die zeekanjer proberen te vangen. We hadden nog één sierra die we eigenlijk aan de ouders van Teun hadden toebedacht. Maar wij vissers hadden unaniem besloten dat die tonijn als aas meer waarde had dan als avondeten.

Teun in gevecht met zijn zeekanjer.

Pa en ma ingeseind dat we tot het donker zouden doorvissen aangezien we vanwege de wind een aantal uren vissen verloren hadden. Dat was geen probleem. De ouders hadden al een berg beklommen, een busrit gemaakt, een stadje bezocht en terug gewandeld naar het strand. Daar zouden ze dan lekker een ‘sundowner’ nemen terwijl ze op Teun wachtten. Teun zou dan echter wel chauffeur moeten spelen, terug naar de andere kant van het eiland. 

Een fraaie vlinderrog.

Zodra de stroming er als nog in kwam, de kop en ingewanden van de tonijn als aas naar de bodem gestuurd. Bam, direkt raak. De hengel werd  bij de aanbeet haast uit Teuns handen gerukt. Zo had Teun uiteindelijk toch nog zijn zeekanjer en zijn ouders de rest van de tonijn. Want die hadden pa en ma na zo’n dag wel verdiend.

video’s            diapresentatie              vissen

 

vakantiehuizen

Beleef La Palma !